Qatran Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
تا بندهٔ آن رخان تابنده شدمهمچون سر زلفین تو تابنده شدم
Rubai 131ای عالم علم جاودان از درگاهدربان ملک مرا براند از درگاه
Rubai 132ای زهره جبین نیست چو رخسار تو ماهنه تیره شبی به سان زلف تو سیاه
Rubai 135گر برده دلم بر تو حاصل نبدیاز خون دلم دو پای در گل نبدی
Rubai 138هرگه که کنی مصاف لشکر شکنیوز خشم و رضات شهد و شکّر شکنی
Qasida 21اگرچه جانان کسرا عزیز چون جان نیستمرا جهان و سرو جان بجای جانان نیست
Qasida 27کاخ ملک خوبتر ز خلد برین استبا همه دیدارهای خوب قرین است
Qasida 31آباد بر این بر که و این طارم آبادوز هر دو خداوند جهان کامروا باد
Qasida 54هرکه او را میل خاطر سوی ارزانی بوداو برنج و خواری ارزانی و ارزانی بود
Qasida 96ز چین زلف مه نیکوان چین و طرازهمیشه سلسله ساز است با دو درع طراز
Qasida 112ای میر بی نظیر و خداوند بی عدیلهمنام خویش را بهمه بابها بدیل
Qasida 120ای آنکه ترا بوده بر اندام جهان دامچون بست ترا دست جهان دام بر اندام
Qasida 139ایکام دل دوست و بلای دل دشمنروزه شد و دیمه شد و عید آمد و بهمن
Qasida 140ای مرا دیدار تو جان و جهانبی تو هرگز نی جهان خواهم نه جان
Qasida 145بتی چون رامش اندر می مهی چون دانش اندر جانبلای دل بدو سنبل شفای جان بدو مرجان
Qasida 146بتی که سجده برد پیش او مه گردونبه نیکوئی بر او نیکوان دیگر دون
Qasida 157چه سرو است این میان بزم نازانچه مشگست این بگرد ماه تابان
Qasida 183ای بفر و خرد و خوبی خورشید سپاهاو فرزنده ز گردون تو فروزنده ز گاه
Qasida 184ای روی تو از چشمه خورشید سما بهدر روی زمین یار نیابی تو ز ما به
Qasida 194ای ماه شبه زلف مشک خالیخالی نشود جانم از تو حالی
Qasida 202دماری تو ای چشم و دل را دماریدم آری به چشم اندر ای دل دم آری
Tarkib-band 5آن دلبری که خوبی بسیار یار اوستدردا که در دلم همه پیکار کار اوست
Qit'a 18این جهان را سایه تو باد بر سر جاودانزانکه چندانی که هستی این جهان جان پرور است
Qit'a 63خدایگانا چرخ برین زمین تو بادبروز کوشش روح الامین امین تو باد
Qit'a 68ای مکان سعد و کان جاه و ارکان ظفرجشن فروردین فرخ بر جهان افکند فر
Qit'a 71برخیز و بمیخانه خرام ای بت کشمیرمی خور که بمی گردد اندوه جوان پیر
Qit'a 92خدای داند کز غم چگونه رنجورمغمان گیتی گنج است و من چو گنجورم
Qit'a 100گر ندیدی بهشت و حورالعیناینک این مجلس امیر ببین
Qit'a 122شد پیر جهان و شد جوان بادهوز نقش و نگار باغ شد ساده
Qit'a 124شادی ز دلم دور شد و خواب ز دیدهتا من نیم آن روی دلارام تو دیده