Gholamreza Sabri Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
Kəndimizdə nənəm özünHəmişə tək hiss edərdi.
Vətənin qüssəsiVətənimin iki dərdiQocaldır məni.
Qayıtmaz günlərUşaqlar kiçik olanda,Oynardım səhər-axşam onlarla.
Fəlsəfə həyatdırFəlsəfə canlı həyatdır –Başqalarını oxuyaraq,
Sinif yoldaşımaBir sinif yoldaşım vardı kasıb ailədənBaşmaqları, libası köhnəydi,
Bir gün soruşdumBir gün soruşdum –Qardaşım İsmayıldan:
AtamaKişilik, şücaət, qeyrət yağardı,Sənin duruşundan, baxışlarından.
Millət və dövlətDövləti olmayan millət bədbəxtdir,Daim yaşatmışam bu hissləri içimdə.
Azadlığın mənasıAzadlığın mənasınıYalnız anam verdi mənə.
Bir ziyalı sorduMəndən bir ziyalı sordu bu gün,Əgər ədəbiyyatda, fəlsəfədə
Açılmamış sirlərQərbdə hər kəsin fikirləri,Qüssələri, sevincləri
Sevirəm uşaqlarıSevirəm uşaqları çox –Onların oynamaq səsini
Xanımım JaklinəSəni bənzətdim Təbrizimin gözəllərinəAnama oxşarlığın,
Süd anam HumayaSənin palçıq daxman –Mənim üçün qəsr idi,
İndi anlayıramİndi anlayıram niyə –pozuldu sovet sistemi,
AtamAtam çox sevirdi qızlarını.Ləzzət aparırdı –
Ruhun tüğyanıÇox qədimdi Azərbaycanın tarixi,İlk mədəniyyəti –
İran cəlladlarına xitabGörürəm sizincinayətlərinizi,