Ghazal 2439

عشق دلهای به خاک افتاده را در بر کشدزال را سیمرغ می باید به زیر پر کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2446

غافلی کز دل نفس بی‌یاد یزدان می‌کشددلوی خود خالی برون از چاه کنعان می‌کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2451

سر و بالای تو فریاد از لب جو می‌کشدآب را بر خاک از رفتار دلجو می‌کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2456

از سر خاک شهیدان سبزه گلگون می‌دمدچون نباشد لاله‌گون تیغی که از خون می‌دمد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2469

آبها آیینه سرو خرامان تواندبادها مشاطه زلف پریشان تواند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2471

خاکسارانی که همت بر تحمل بسته انددست رستم را به تدبیر تنزل بسته اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2475

عشق بالا دست وجان بیقرارم داده اندساغر لبریز و دست رعشه دارم داده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2478

از سپهر نیلگون خاکستر ما کرده اندنه فلک را پرده دار اخگر ما کرده اند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2481

گوشه‌گیرانی که رو در خلوت دل کرده‌اندرشته جان را خلاص از مهره گِل کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2483

گلرخان از خون ما رخساره گلگون کرده‌اندصد جگر افشرده تا یک جام پرخون کرده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2487

دوربینانی که در پرداز دل کوشیده‌اندچهره صبح قیامت را همین جا دیده‌اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2493

در سر پرشور ما تا رنگ سودا ریختندلاله ها پیمانه خود را به صحرا ریختند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2497

هر که بر دار فنا مردانه پشت پا زندچون سر منصور مهر خویش بر بالا زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2498

در دل شب هر که جامی از می احمر زندصبحدم با آفتاب از یک گریبان سرزند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2501

نه همین بر قلب ایمان یا دل ما می‌زنددزد خال او شبی خود را به صد جا می‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2502

در گلستانی که بلبل جوش غیرت می زندباغبان در سایه گل خواب راحت می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2511

عشق شورانگیز اگر جا در دل خارا کندکعبه را چون محمل لیلی جهان پیما کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2515

آه ازان روزی که عاشق شکوه را سر وا کندمهر بردارد ز لب دیوان محشر وا کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2519

رخنه سیل اشک من در سد اسکندر کندخون گرمم ریشه در فولاد چون جوهر کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2527

نیستم آتش که هر خاری به زنجیرم کندآفتاب بی نیازم تا که تسخیرم کند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2532

چون کسی در دل خیال آن کمر پنهان کند؟نیست ممکن رشته را کس در گهر پنهان کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2533

کی زلیخا را منور بوی پیراهن کند؟شمع هیهات است پای خویش را روشن کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2552

محو جانان خویش را جانان تصور می کندقطره خود را بحر بی پایان تصور می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2553

خال موزونت سویدا را زدل حک می کندمردمک را در نظرها نقطه شک می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2556

خصم غالب را زبون صبر و تحمل می‌کنداز تواضع سیل را مغلوب خود پل می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2559

عمر را کوته نفس‌های پریشان می‌کندختم قرآن را ورق‌گردانی آسان می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2561

دیده‌ها را چهرهٔ گلرنگ گلشن می‌کندروی آتشناک، شمع کشته روشن می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2565

خط غزال چشم را آهوی مشکین می‌کندچهره‌های ساده را بتخانه چین می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2573

هر که خار آرزو در دیده دل بشکندبی تردد پای در دامان منزل بشکند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2575

سایه تا بر گلستان آن قامت رعنا فکندشاخ گل را رعشه از کف ساغر صهبا فکند

Saib TabriziGhazal1 min