Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ منتماشایی ندارد رنگ از گلگشت باغ من
Ghazal 6251شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرونبه جان خود بگو جانا که از دل کرده ای بیرون؟
Ghazal 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرونازین داغم که می آرد ز شغل بندگی بیرون
Ghazal 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟چون صدف اشک فرو خوردن و گوهر کردن
Ghazal 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردننتوان غنچه پیکان به نفس وا کردن
Ghazal 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردنگره از جبهه به ناخن نتوان وا کردن
Ghazal 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟تندی سیل به دریا چه تواند کردن؟
Ghazal 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟دود با روزن مجمر چه تواند کردن؟
Ghazal 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟پای خوابیده چه در خواب تواند دیدن؟
Ghazal 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدنیا ازین زمزمه دلگیر توان گردیدن
Ghazal 6287گو مکن سایه کسی بر سر دیوانه منپرده چشم غزال است سیه خانه من
Ghazal 6298راز عشق از دل غمناک نیاید بیروندانه سوخته از خاک نیاید بیرون
Ghazal 6304به شکر این که نه ای، ای صراحی از دورانبه پای خم برسان سجده ای ز مخموران
Ghazal 6316گشوده است در فیض رخنه دیواربه باغبان چه ضرورست دردسر دادن؟
Ghazal 6317خوش است مشق قناعت ز بوریا کردنبه خواب، مخمل بی درد را رها کردن
Ghazal 6318ز دور تا بتوان سیر گلستان کردنبه شاخ گل ز ادب نیست آشیان کردن
Ghazal 6322مرا که دست به خواب است وقت گل چیدنچه دل گشایدم از گرد باغ گردیدن؟
Ghazal 6326مباش درصدد بی شمار خندیدنکه صبح باخت نفس از دوبار خندیدن
Ghazal 6336بپوش چشم ز وضع جهان و عشرت کنببند در به رخ کاینات و وحدت کن
Ghazal 6343ز باده توبه در ایام نوبهار مکنبه اختیار، پشیمانی اختیار مکن
Ghazal 6347به تن علاقه ندارد روان ساده منبرنده است چو تیغ آب ایستاده من
Ghazal 6351شده است در همه عالم سمر غریبی مندویده است به هر رهگذر غریبی من
Ghazal 6353کسی که می نهد از حد خود قدم بیرونکبوتری است که می آید از حرم بیرون
Ghazal 6359در آتش است نعل می ناب دیگرانرنگین مساز خانه ز اسباب دیگران
Ghazal 6360خون دل است باده گلفام عاشقانچون لاله داغدار بود کام عاشقان
Ghazal 6369خاکم به چشم در نگه واپسین مزنزنهار بر چراغ سحر آستین مزن
Ghazal 6370دلهای صیقلی بود آیینه دار حسنآیینه چشم شور بود در دیار حسن
Ghazal 6372دل را به آتش نفس گرم آب کنای غافل از خزان گل خود را گلاب کن
Ghazal 6380پیش از وصال، ترک تمنای خام کنتا گل نیامده است علاج ز کام کن
Ghazal 6388بارست خنده بر دل کلفت پرست منپر خون بود دهان گل از پشت دست من