Ghazal 1052

هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1054

در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1058

تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1059

مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1061

وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1065

عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1067

نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1081

آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1136

داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1137

سر گران با عقل آن طرف کلاهم کرده استپاکباز از هوش آن چشم سیاهم کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1138

خلق، دشوار جهان را بر من آسان کرده استتازه رویی بر من آتش را گلستان کرده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1139

تا که را قسمت شهید سنگ طفلان کرده است؟بید مجنون گیسوی ماتم پریشان کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1151

ابر رحمت با دل و دست گهربار آمده استچشم پل روشن، که آب امسال سرشار آمده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1161

آسمان از شور دلهای کباب آسوده استکوه تمکین خم از جوش شراب آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1204

زیر پای سرو چون آب روان غلطیدنی استگل به تردستی ز عکس تازه رویان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1208

هر که دل در غمزه خونریز آن جلاد بسترشته جان بر زبان نشتر فصاد بست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1234

توبه نتوان کرد از می تا شراب ناب هستاز تیمم دست باید شست هر جا آب هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1235

حسن را در هر لباسی دیده بان در کار هستدر بساط گل ز شبنم دیده بیدار هست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1239

شوق چون ریگ روان منزل نمی داند که چیستموج این دریا لب ساحل نمی داند که چیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1241

دیده های شرمگین، دیدن نمی داند که چیستدست خواب آلود، گل چیدن نمی داند که چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1248

نیست چشمی کز فروغ روی او پر آب نیستبخل در سرچشمه خورشید عالمتاب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1250

سنگ راهی شوق را چون چشم سنگین خواب نیستراه پیما را براقی چون دل بیتاب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1268

حسن عالمسوز او را ساغری در کار نیستچهره خورشید را روشنگری در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1269

چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیستنرگس مخمور را میخانه ای در کار نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1276

حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1280

هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیستهر که از دل بار بردار گران بر دوش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1291

موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیستسوزد از لب تشنگی هر کس کباب عشق نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1327

تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1334

آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1357

کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت

Saib TabriziGhazal1 min