Ghazal 1754

رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده استکه قفل بر دهن بسته هیچ کس نزده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1757

جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده استمثال واحد و آیینه خانه پر شده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1764

عمارتی که نگردد خراب، همواری استگلی که رنگ شکستن ندیده هشیاری است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1782

شود ز داغ دل عاشقان خسته درستکه آفتاب کند ماه را شکسته درست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1784

ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشستز برق حسن، سیاهی بر این نگین ننشست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1788

ز باده حالت فرزانه می توان دانستحریف را به دو پیمانه می توان دانست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1794

ز زلف او دل عشاق را محابا نیستکبوتران حرم را ز دام پروا نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1796

دروغ شیوه طبع یگانه ما نیستشرر فشانی، کار زبانه ما نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1799

خراب چشم تو اندیشه عتابش نیستکه می پرست غم از تلخی شرابش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1800

ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیستبه هیچ وجه به درگاه قرب راهش نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1815

مبند دل به حیاتی که جاودانی نیستکه زندگانی ده روزه زندگانی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1817

ستاره سوخته عشق را پناهی نیستدر آفتاب قیامت گریزگاهی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1820

میان خوی تو و رحم آشنایی نیستوگرنه بوسه و لب را ز هم جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1821

ز دام سوختگان عشق را رهایی نیستز لفظ، معنی بیگانه را جدایی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1822

وفا طمع ز گل بیوفا نباید داشتز رنگ و بوی، امید بقا نباید داشت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1833

فغان که گرد سر او نمی توانم گشتچو زلف بر کمر او نمی توانم گشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1837

ز دیده رفت و قرار از دل شکیبا رفتشکست در جگرم سوزن و مسیحا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1854

باران چو انجم از فلک گریه تاک ریختابر بهار، رنگ قیامت به خاک ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1855

شد یوسف آنکه رشته حب الوطن گسیختآمد برون ز چاه، کسی کاین رسن گسیخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1856

دندان نماند و حرف طرازی همان بجاستبرچیده گشت مهره و بازی همان بجاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1864

کی جام باده در خور کام و زبان ماست؟خونی که می خوریم زیاد از دهان ماست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1865

صبح گشاده رو در دولتسرای ماستچرخ کبود، خانه چینی نمای ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1880

دستی که ریزشی نکند شاخ بی برستنخلی که میوه ای ندهد خشک بهترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1890

زلف معنبر تو به صد جان برابرستاین مصرع بلند به دیوان برابرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1899

خط را به دور عارض او شان دیگرستهر مور ازین سپاه سلیمان دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1911

روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1914

کام از تو هر که یافت سلیمان عالم استدستی که در میان تو شد حلقه خاتم است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1917

ای روح، سیر عالم امکان چه لازم است؟رفتن به پای خویش به زندان چه لازم است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1919

هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1920

هر نقش دلکشی که بر ایوان عالم استنقش برون پرده آن جان عالم است

Saib TabriziGhazal1 min