Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندمچو طوطیان نبود چشم بر شکر خندم
Ghazal 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارمکه از شکستگی رنگ ترجمان دارم
Ghazal 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورمشکسته است نمکدان چرخ را شورم
Ghazal 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرمز بار دل چو کمان، خانه می کند تیرم
Ghazal 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالمز کوه طاقت ما سنگسار شد عالم
Ghazal 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلمشکسته کشتیم از سعی ناخدا خجلم
Ghazal 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلماگر به کعبه رود روی برقفاست دلم
Ghazal 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانمعجب که تشنه بمانم، سفال ریحانم
Ghazal 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانمفتاده است تزلزل به چار ارکانم
Ghazal 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنممن آن نیم که پشیمانی اختیار کنم
Ghazal 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنمدلم نمیدهد این صفحه را سیاه کنم
Ghazal 5750دلم ز پاسِ نفس تار میشود، چه کنموگر نفس کشم افگار میشود، چه کنم
Ghazal 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنمچو صبح زندگی خویش را دوباره کنم
Ghazal 5752صفای روی ترا از نقاب میبینمبه ماه مینگرم آفتاب میبینم
Ghazal 5754چو عکس چهره خود در پیاله می بینمخزان در آینه برگ لاله می بینم
Ghazal 5757کجاست جذبه عشقی که بر کنار رومبه گوشه ای بنشینم به فکر یار روم
Ghazal 5761درین جهان نشود حال آن جهان معلومکه مغز را نتوان کرد از استخوان معلوم
Ghazal 5769به دوست پی زدل خونچکان خود بردیمبه کعبه راه هم از آستان خود بردیم
Ghazal 5770ز میوه گرچه درین بوستان سبکباریمهمان چو سرو به آزادگی گرفتاریم
Ghazal 5771چو گل به ظاهر اگر خنده در دهان داریمبه دیده خار ز اندیشه خزان داریم
Ghazal 5773به جای باده اگر در پیاله آب کنیمز تنگ حوصلگی مستی شراب کنیم
Ghazal 5775ز بوستان تو عشق بلند می گویمچو شبنم از گل روی تو دست می شویم
Ghazal 5779زین نه صدف به روشنی دل گذشته امچون بحر بیکنار ز ساحل گذشته ام
Ghazal 5783از آفتاب رنگ نبازد ستاره امدل زنده از محیط برآید شراره ام
Ghazal 5787هرگز نشد به حرف غرض آشنا لبمآسوده است از دل بی مدعا لبم
Ghazal 5790دلتنگ از ملامت اغیار نیستمچون گل ، گرفته در بغل خار نیستم
Ghazal 5796امشب به آه سرد ره خواب میزدمدر کوی یار، سیر چو مهتاب میزدم
Ghazal 5797از خاکیان ز صافی طینت جدا شدماز دست روزگار برون چون دعا شدم
Ghazal 5806چشمی به گریه تر نشد از دود آتشمیارب چه بود مصلحت از بود آتشم؟
Ghazal 5807از شرم عشق بود مرا در نقاب چشمشد زان رخ گشاده مرا بی حجاب چشم