Ghazal 6680

دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟در تنور سرد از بهر چه نان بندد کسی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6682

شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسیهمچو موج اندیشه از دریا نمی دارد کسی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6694

نیست نقشی دلپذیر عشق غیر از سادگیپیش صاحب فن نباشد فن به از افتادگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6695

شهره می سازد سخن را در جهان استادگیمی کند این آب روشن را روان استادگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6697

بی نیازست از دلیل و رهنما افتادگیمی رود منزل به منزل جاده با افتادگی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6701

من گرفتم برنیارد موج شمشیر از نیاماز هوای خود خطر دارد حباب زندگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6705

کی کند غافل دل آگاه را خوابیدگی؟از رسیدن نیست مانع راه را خوابیدگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6708

عقل و هوش و دین نگردد جمع با دیوانگیخانه پردازست چون سیل فنا دیوانگی

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6709

سر فرو نارد به گردون اختر دیوانگیگرد خاکستر نگیرد اخگر دیوانگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6716

کاش من از روز اول بوالهوس گردیدمیتا ز گلزار تو گستاخانه گلها چیدمی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6717

گر سر دنیا نداری تاجدار عالمیگر به دل بیرونی از عالم سوار عالمی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6718

جامه زرین نگردد جمع با سیمین تنییوسف از چه برنمی آید ز بی پیراهنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6730

صبر کن بر آب تلخ و شور تا گوهر شویسرمپیچ از ترک سر تا صاحب افسر شوی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6744

تو آن هوش از کجا داری که از خود بی خبر گردی؟همان بهتر که خرج این جهان مختصر گردی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6748

ز مطلب در حجابی تا نظر بر مدعا دارینگردی آشنای خویش تا یک آشنا داری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6756

ز شیرینی عتاب او شکرخندست پنداریزبان در کام او بادام در قندست پنداری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6758

فروغ زندگانی برق شمشیرست پندارینفس عمر سبکرو را پر تیرست پنداری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6759

ز وحشت چرخ بر من حلقه دام است پنداریزمین از تنگ میدانی لب بام است پنداری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6762

مجو چون غافلان از عالم اسباب بیداریکه پیدا کم شود در پرده های خواب بیداری

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6770

فلک یک حلقه چشم است اگر صاحب نظر باشیتویی آن چشم را مردم اگر روشن گهر باشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6771

چون طفلان کس به هر افسانه تا کی واکند گوشی؟کند پرپنبه غفلت اگر پیدا کند گوشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6774

حجاب جسم را از پیش جان بردار ای ساقیمرا مگذار زیر این کهن دیوار ای ساقی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6779

اگر چه دارد از الفاظ چندین ترجمان معنیبه معنی همچنان گنگ است با چندین زبان معنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6781

به این پستی فراز چرخ جای خویش می خواهیسر افلاک را در زیر پای خویش می خواهی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6783

درون دل بود یار از جهان گل چه می‌خواهی؟گهر در سینه بحرست از ساحل چه می‌خواهی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6784

به ظاهر گر به چشمم ای سمن سیما نمی آییبه خواب من چرا در پرده شبها نمی آیی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6788

ز خوبان قامت جانان علم باشد به یکتاییالف را هیچ حرفی برنمی آرد ز رعنایی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6789

شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6796

تا رخ از باده گلرنگ برافروخته‌ایجگر لاله‌عذاران چمن سوخته‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6798

دست اگر در کمر راهبر دل زده ایبی تردد به میان دامن منزل زده ای

Saib TabriziGhazal2 min