Saib Tabrizi · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایموسعت حوصله را مهر دهان ساخته ایم
Ghazal 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایمهمه جا رقص کنان همچو شرار آمده ایم
Ghazal 5691آنقدر عقل نداریم که فرزانه شویمآنقدر شور نداریم که دیوانه شویم
Ghazal 5701به توبه راهنمون گشت باده نابمکمند دولت بیدار شد رگ خوابم
Ghazal 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدمبه حیرتم که چسان خرج روزگار شدم
Ghazal 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارمچرا ز سرزنش تیغ دل غمین دارم
Ghazal 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزممیان بحر ز بیم کنار می لرزم
Ghazal 5759به هر که باده دهد یار، من خراب شومنگاه گرم به هر کس کند کباب شوم
Ghazal 5768به اشک درد دل خود نوشته سر دادیمخط نجات به مرغان نامه بر دادیم
Ghazal 5785رنگین شده است بس که ز خونین ترانهاممرغان غلط کنند به گل آشیانهام
Ghazal 5821چون شمع چند من به زبان گفتگو کنم؟روشندلی کجاست به جان گفتگو کنم؟
Ghazal 5846هر چند همچو ذره محقر فتاده ایمبا آفتاب عشق برابر فتاده ایم
Ghazal 5862ما هر کجا که تیغ زبان برکشیده ایمدر گوش تیغ حلقه جوهر کشیده ایم
Ghazal 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل استما آبرو به چشمه حیوان نمی دهیم
Ghazal 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتمخوش باش که ناکام دعا گفتم و رفتم
Ghazal 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیمزین کوچه به سر منزل مقصود رسیدیم
Ghazal 5955چین ز جبین در مقام جنگ گشایمهمچو فلاخن بغل به سنگ گشایم
Ghazal 5981مشک شد خون در وجود آهوان ما همچنانسنگ خارا لعل شد در صلب کان ما همچنان
Ghazal 6008راز را در سینه دشوارست پنهان داشتنورنه آسان است اخگر در گریبان داشتن
Ghazal 6033باده بی لعل لب دلبر نمی باید زدنغوطه در دریای بی گوهر نمی باید زدن
Ghazal 6047از سرانجام سفر غافل نمی باید شدندل نهاد عمر مستعجل نمی باید شدن
Ghazal 6051عمر اگر باشد ز قید تن رها خواهم شدنبی گره چون موجه آب بقا خواهم شدن
Ghazal 6087مجلس اغیار را از خنده گلریزان مکنچشم خونبار مرا همکاسه طوفان مکن
Ghazal 6094دامن خود را کشید آه سرو ناز از دست منآه کان آهوی وحشی جست باز از دست من
Ghazal 6116نیست جز لخت جگر چیزی دگر بر خوان مناز پشیمانی دل خود می خورد مهمان من
Ghazal 6119پیش خونم شعله آتش سپر انداخته استتیغ شاخ زعفران گردد ز رنگ خون من
Ghazal 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برونگوهر ما سفته از گنجینه می آید برون
Ghazal 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برونپنبه از تسخیر این مینا نمی آید برون
Ghazal 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردنندارد حاصلی در بحر بی ساحل شنا کردن
Ghazal 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردنبه چاکی ینه را صحرای محشر می توان کردن