Ghazal 2197

ایام بهاران سبک از دیده ما رفتاز دست به هم سودنی این رنگ حنا رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2201

قد تو کجا و قد رعنای قیامتاین جامه بلندست به بالای قیامت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2204

این چه خط است و این چه رخسارستاین چه آیینه، این چه زنگارست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2217

به که بر خود نبندد از درباندر دولت به هر که باز شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2228

بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن استگر ذره را وجودی است، از آفتاب حسن است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2233

مرا از تیره بختی شکوه بیجاستکه عنبر نیل چشم زخم دریاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2239

ز نغمه تا خدا یک کوچه راه استبر این حرف بلندم نی گواه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2264

بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاجلازم این نشأه افتاده است درد احتیاج

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2269

نیست یک گوهر سیراب به اندازه موجچون گریبان بشکافد گل خمیازه موج؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2282

عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبحگل به دامن چیند از خورشید تابان همچو صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2298

روشندلان به هر که رسیدند همچو صبحدادند جان، نفس نکشیدند همچو صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2300

زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبحروی خود از می شفقی کن چو روی صبح

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2305

مستمع را کام ناگردیده از دشنام تلخمی کند گوینده را دشنام اول کام تلخ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2313

بهر گندم از بهشت آدم اگر بیرون فتاددیده ما در بهشت از روی گندم گون فتاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2319

کشتی دریایی‌ای دیدم دلم آمد به یادحال دور افتادگان ساحلم آمد به یاد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2326

آب شد دل تا به آن شیرین شمایل راه بردخواب در ره کی کند هر کس به منزل راه برد؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2330

عشق اول ناتوانان را به منزل می بردخار و خس را زودتر دریا به ساحل می برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2331

از فسون عالم اسباب خوابم می‌بردپیش پای یک جهان سیلاب خوابم می‌برد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2339

تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذردزندگی در سنگ خارا چون شرارم بگذرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2355

هر که رو زین خلق ناهموار در دیوار کردسنگلاخ دهر را بر خویشتن هموار کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2361

هر که در دنیای فانی زاد عقبی جمع کردقسمت امروز خورد و دل ز فردا جمع کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2367

خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کردتار و پود هستیم را رشته آمال کرد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2375

تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کردنکهت پیراهن یوسف گریبان پاره کرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2382

کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آوردریگ را چون سبحه، ذکر او به گفتار آورد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2418

جذبه شوق تو هر کس را گریبان گیر شدهر سر مو بر تنش در قطع ره شمشیر شد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2440

زلف چون قلاب او آب از دل آهن کشدریشه جوهر برون زآیینه روشن کشد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2443

عشق یکسان ناز درویش و توانگر می‌کشداین ترازو سنگ و گوهر را برابر می‌کشد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2460

هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماندعقده ای کز پیچ و تاب زلف در دل ماندماند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2463

مال رفت از دست و چشم خواجه در دنبال مانداز دو صد خرمن، تهی چشمی به این غربال ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2465

بدعت برگرد سرگشتن گر از پروانه مانددور گردیها زمعشوق از من دیوانه ماند

Saib TabriziGhazal1 min