Ghazal 3163

ز اسباب جهان حسرت به دنیادار می‌ماندز گل آخر به دست گل‌فروشان خار می‌ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3166

دل از غش صاف چون گردید در دنیا نمی ماندچو خرمن پاک شد در دامن صحرا نمی ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3168

ز دل در سینه غیر از آه غم‌پرور نمی‌ماندکه جز خاک سیه از عود در مجمر نمی‌ماند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3173

زآتش گل به اعجاز رخ نیکو برویاندگل از آتش به سحر نرگس جادو برویاند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3174

حباب و موج را هر کس که از دریا جدا بیندزخط و خال کثرت چهره وحدت کجا بیند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3194

به گوشم ناله اغیار دردآلود می آیددرین محفل زچوب بید بوی عود می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3203

نفس از سینه ام از بس به خون آغشته می آیدسخن از لب مرا بیرون چو خون از کشته می آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3209

نه بی‌دردی است گر اشکم به چشم تر نمی‌آیدمرا از سیرچشمی در نظر گوهر نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3210

ز آهم نم به چشم چرخ بداختر نمی‌آیدبه دود تلخ، اشک از دیده مجمر نمی‌آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3218

به خاطر هیچگه آن قامت موزون نمی آیدکه آه از سینه ام گلگون قبا بیرون نمی آید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3221

تمنا از دل اهل هوس بیرون نمی آیدکه حرص شهد از جان مگس بیرون نمی آید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3228

مدام از عشق جوشی در دل بی کینه می بایدچو دریا مطرب عاشق درون سینه می باید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3232

به هر نامحرمی عاشق لب اظهار نگشایدگل این باغ، دفتر در حضور خار نگشاید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3237

غبار کلفت از دل ساغر سرشار می شویدکه گرد راه سیل از خود به دریا بار می شوید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3252

زهر، تریاق به اکسیر مدارا گرددخشم را هر که فرو خورد توانا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3254

جوهر می ز رگ ابر مثنی گردداز شفق رنگ می لعل دو بالا گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3258

حسن در هر نگهی عالم دیگر گرددبه نسیمی ورق لاله و گل برگردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3270

نفس سرکش چه خیال است به فرمان گردد؟سگ دیوانه محال است نگهبان گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3276

وقت ارباب دل آشفته به مویی گرددصید وحشت زده آواره به هویی گردد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3286

صبر در عشق ز دلها سفری می گرددکوه در راه طلب کبک دری می گردد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3288

غنچه باغ حیا سر به گریبان خنددگل بی شرم بود آن که پریشان خندد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3289

دل سنگین ترا هر که به انصاف آردمی تواند به توجه پری از قاف آرد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3291

تیغ سیراب تو فیض دم عیسی داردخون اگر بر سر این آب شود جا دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3293

دل آسوده طمع هر که ز دنیا داردزیر بال و پر خود بیضه عنقا دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3297

آه عشاق سیه‌روز اثرها داردشب این طایفه در پرده سحرها دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3298

چشم پرکار تو در پرده بیان‌ها دارددر تبسم لب جان بخش تو جان‌ها دارد

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 3300

سالک از منزل نزدیک شکایت داردشوق را سست کند ره چو نهایت دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3306

رهرو عشق کی اندیشه منزل دارد؟کشتی بیجگران چشم به ساحل دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3312

تشنگان حال جگر سوختگان می دانندخبر از تشنه ما ریگ بیابان دارد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 3313

سالک امید نجات از دل روشن داردمرغ زیرک نظر از خانه به روزن دارد

Saib TabriziGhazal2 min