Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
Ghazal 174کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا
Ghazal 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Ghazal 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا
Ghazal 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا
Miscellaneous poem 186از خموشی هرکه سر در جیب فکرت میبرددر سخن از دیگران گوی سعادت میبرد
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Miscellaneous poem 190ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرداشک شور من نمک در دیده پیمانه کرد
Ghazal 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Miscellaneous poem 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Ghazal 191دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Miscellaneous poem 193می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟
Miscellaneous poem 201هر قدر نقاش نقش او به دقت میکشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت میکشد
Miscellaneous poem 203خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد
Miscellaneous poem 205هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
Ghazal 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را
Miscellaneous poem 213فتنه و آشوب از هرسو به من رو کردهاندتا دگر چشمان پرکارش چه جادو کردهاند
Ghazal 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را
Miscellaneous poem 223میان نور و ظلمت عالمی دارم، نمی دانمکه شامم صبح یا صبح امیدم شام می گردد
Ghazal 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟
Miscellaneous poem 227کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد
Ghazal 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه رامی شود دربسته از آهی، سرا آیینه را
Ghazal 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه رامی کند بی تابی دل سنگسار آیینه را
Miscellaneous poem 246چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟
Miscellaneous poem 247رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند
Miscellaneous poem 248حقپرستانی که از عشق خدا دم میزنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
Ghazal 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Miscellaneous poem 264خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد
Ghazal 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ماهمچو مرکز پای برجاییم و سیاریم ما
Miscellaneous poem 271ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد