Ghazal 173

در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 174

کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 176

خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 178

چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 179

طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 186

از خموشی هرکه سر در جیب فکرت می‌برددر سخن از دیگران گوی سعادت می‌برد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 187

در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 190

ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرداشک شور من نمک در دیده پیمانه کرد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 189

گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 192

بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 191

دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 193

می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 201

هر قدر نقاش نقش او به دقت می‌کشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت می‌کشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 203

خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 205

هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 204

پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 213

فتنه و آشوب از هرسو به من رو کرده‌اندتا دگر چشمان پرکارش چه جادو کرده‌اند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 216

چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 223

میان نور و ظلمت عالمی دارم، نمی دانمکه شامم صبح یا صبح امیدم شام می گردد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 224

از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 227

کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 234

از غباری خانه گردد بی صفا آیینه رامی شود دربسته از آهی، سرا آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 238

یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه رامی کند بی تابی دل سنگسار آیینه را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 246

چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 247

رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 248

حق‌پرستانی که از عشق خدا دم می‌زنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم می‌زنند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 261

چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 264

خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 268

در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ماهمچو مرکز پای برجاییم و سیاریم ما

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 271

ز می هرگاه روی یار عالمسوز می گرددخجل خورشید از خود چون چراغ روز می گردد

Saib Tabrizi1 min