Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
بی خبر شو ز دو عالم، خبر یار طلبدست بردار ز خود، دامن دلدار طلب
Ghazal 902سبکسری که اسیر هواست همچو حبابمیان بحر ز دریا جداست همچو حباب
Ghazal 903هوا چکیده نورست در شب مهتابستاره خنده حورست در شب مهتاب
Ghazal 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجابامروز از کدام طرف سر زد آفتاب؟
Ghazal 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آبباشد حباب از سبکی خوش نشین در آب
Ghazal 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواختدر کنار مرحمت، در آن جهان خواهد نواخت
Ghazal 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوختشعله خون ها خورد تا این هیزم نمناک سوخت
Ghazal 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداستآهن پیوسته با آهن ربا، آهن رباست
Ghazal 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناستشبنم روشن گهر در گلستان فرمانرواست
Ghazal 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟آب را گر پا به گل رفته است بارانی کجاست؟
Ghazal 952دامن صحرای وحشت خاک دامنگیر ماستحلقه چشم غزالان حلقه زنجیر ماست
Ghazal 962من به دوزخ می روم، زاهد اگر در جنت استدوزخ ارباب معنی صحبت بی نسبت است
Ghazal 982حلقه اطفال بهر اهل سودا بهترستتنگنای شهر از دامان صحرا بهترست
Ghazal 984در طریق عشق هر جا می گذاری پا، سرستموج این وادی رگ جان، ریگ این صحرا سرست
Ghazal 996نوخطی از تازه رویان جهان ما را بس استبرگ سبزی زان بهار بی خزان ما را بس است
Ghazal 1010هر که چون پروانه بی باک، مست آتش استهر کجا پر می زند بر روی دست آتش است
Ghazal 1015عاجزی از عاشق، از معشوق طنازی خوش استاز سپند افتادن، از آتش سرافرازی خوش است
Ghazal 1028پیش آن لب بر جگر دندان فشردن مشکل استبا وجود باده خون خویش خوردن مشکل است
Ghazal 1034عندلیب مست را خاموش کردن مشکل استشعله آواز را خس پوش کردن مشکل است
Ghazal 1043هر چه امروزست بار خاطرت فردا گل استدر جگرخاری که اینجا بشکند آنجا گل است
Ghazal 1049در حریم سینه عشاق، غم نامحرم استدر نزاکت خانه آیینه، دم نامحرم است
Ghazal 1052هستی دنیای فانی انتظار مردن استترک هستی ز انتظار نیستی وارستن است
Ghazal 1054در تعلق کوه آهن در شمار سوزن استدر تجرد سوزنی همسنگ کوه آهن است
Ghazal 1058تن چون شد از زخم جوهردار، حصن آهن استدل مشبک چون شد از پیکان، دعای جوشن است
Ghazal 1059مرهم تیغ تغافل خون خود را خوردن استبخیه این زخم، دندان بر جگر افشردن است
Ghazal 1061وجد بال شاهباز جان ز هم وا کردن استپایکوبی زندگی را در ته پا کردن است
Ghazal 1065عقل، اجزای وجود خویش باطل کردن استعشق، این اوراق را شیرازه دل کردن است
Ghazal 1067نامرادی زندگی بر خویش آسان کردن استترک جمعیت دل خود را به سامان کردن است
Ghazal 1081آبروی حسن از مژگان نمناک من استصیقل آیینه رویان دیده پاک من است
Ghazal 1136داغ سودا فارغ از فکر کلاهم کرده استبی نیاز از افسر این چتر سیاهم کرده است