Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد
Ghazal 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شدلطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد
Ghazal 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشدقبای بی گریبان را چه پروای عسس باشد؟
Ghazal 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد
Ghazal 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشدمرا امید نصرت از سپر انداختن باشد
Ghazal 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟
Ghazal 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد
Ghazal 3128حصاری آدمی را به ز همواری نمیباشددعای جوشنی چون ترک خونخواری نمیباشد
Ghazal 3135به ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد
Ghazal 3151زمین را وحشی رم کرده یک کف خاک می داندفضای آسمان را حلقه فتراک می داند
Ghazal 3158زنقش آرزو دل پاک گردیدن نمی داندامل هر جا بساطی چید بر چیدن نمی داند
Ghazal 3169سخن پوشیده در لعل لب جانان نمیمانداگرچه در عدم باشد سخن پنهان نمیماند
Ghazal 3172سر شوریده را فکر سرانجامی نمی ماندچو عشق آمد دگر اندیشه خامی نمی ماند
Ghazal 3191اگر طوفان زچشم خونفشان من برون آیدکجا از عهده خواب گران من برون آید؟
Ghazal 3192گر از نظاره خورشید در چشم آب میآیدز روی لالهرنگش در نظر خوناب میآید
Ghazal 3199به آیین تمام از خُم شراب صاف میآیدعجب فوج پریزادی ز کوه قاف میآید!
Ghazal 3204از ان گلشن دل گستاخ من گل چیده می آیدکه چشم باغبان آنجا زخود پوشیده می آید
Ghazal 3205اگر درد مرا زان بیمروت چاره میآیدنه آخر چشمه هم بیرون ز سنگ خاره میآید؟
Ghazal 3214زدل کاری که آید از لب خندان نمی آیدگشاد تیر از سوفار چون پیکان نمی آید
Ghazal 3215ز انجم نور مه در دیده روزن نمیآیدز چندین چشم، کار یک دل روشن نمیآید
Ghazal 3217زمن راز دل صدچاک پوشیدن نمی آیدزبوی گل، نفس در سینه دزدیدن نمی آید
Ghazal 3222نبیند زیر پای خویش، رعنا این چنین بایدنپردازد به کس، آیینه سیما این چنین باید
Ghazal 3247نوبت عقده گشایی چو به ما می افتدگره ناز بر آن بند قبا می افتد
Ghazal 3249هرکجا پرتو جانانه ما می افتدبرق در خرمن پروانه ما می افتد
Ghazal 3260نیست ممکن که دل ما ز وفا برگرددچون ز خاصیت خود مهر گیا برگردد
Ghazal 3263که گمان داشت ز خط حسن تو زایل گردد؟فرد خورشید که می گفت که باطل گردد؟
Ghazal 3265خواب هرکس ز خیال تو پریشان گرددزلف شب در نظرش سنبل و ریحان گردد
Ghazal 3266دل ما کی تهی از درد به افغان گردد؟این نه ابری است که از باد پریشان گردد
Ghazal 3268نخل قد تو به باغی که خرامان گرددسرو در زیر پر فاخته پنهان گردد
Ghazal 3269سر شوریده ز تسلیم به سامان گردددل پریشان نشود دیده چو حیران گردد