Ghazal 144

چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مراصد بدخشان اشکِ خونین در کنار آید مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 145

سرو را از جلوه مستانه از جا می‌بردخنده او تلخ‌کامی را ز صهبا می‌برد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 150

خیال طره او در دل خراب گذشتچه موج بود که مستانه بر حباب گذشت

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 150

شد یکی صد شورش عشق از نصیحتگر مراکشتی از باد مخالف گشت بی لنگر مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 153

نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 156

نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرااره گر بر سر گذارد چین ابرویش مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 158

از بهار افزود شور عشق چون بلبل مراخامه مشق جنون گردید چوب گل مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 159

می کشد هر دم ز بی تابی به جایی دل مرانیست چون ریگ روان آسایش منزل مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 162

تا عارضت ز آتش می برفروخته استبر آسمان ستاره خورشید سوخته است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 163

زلفت که همچو شام غریبان گرفته استصبح نشاط در ته دامان گرفته است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 163

پرده ظلمت نپوشد چشم حیران مراشمع کافوری است بیداری شبستان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 166

خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 169

آتش ز شرم خوی تو تا سر کشیده استخود را به زیر بال سمندر کشیده است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 170

دارد سری به کاکل او هر سری که هستدربند اوست هر دل غم پروری که هست

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 170

سبز می گردد روان چون آب از ماندن مراخضر نتواند به آب زندگی راندن مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 178

رخساره گلرنگ تو گلزار بهشت استخط گرد گل روی تو دیوار بهشت است

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 181

باعثِ آزار شد ترکِ دل‌آزاری مراتختهٔ مشقِ حوادث کرد همواری مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 182

از وصل، ملال دل خرم نمکین استدر دامن گل گریه شبنم نمکین است

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 188

تا به برگ سبز، خط او چمن را یاد کردباغبان از خرمی گل را مبارک باد کرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 191

(در گلستانی که روید دام چون سنبل ز خاکبلبل دون همت ما میل پروازی نکرد)

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 194

بر گل رخسار او تا زلف پیچ و تاب زدشهپر پروانه سیلی بر رخ مهتاب زد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 196

نیست پروای فنای خود دل وارسته راتیغ خضر راه باشد دست از جان شسته را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 198

از فضولی چشم بستم خار و گل همرنگ شدگوش را کردم گران، هر نغمه سیرآهنگ شد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 198

از مروت نیست چیدن غنچه نشکفته راچون صدف کن پرده داری گوهر ناسفته را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 206

زخم گستاخم لب تیغ شهادت می‌مکدشبنم من خون خورشید قیامت می‌مکد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 205

می کنم از سینه بیرون این دل افسرده رابشنوم تا چند بوی این چراغ مرده را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 209

یادگار عشق داغی در دل دیوانه ماندشمع رفت از انجمن، خاکستر پروانه ماند

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 208

کرد بی تابی فزون زنگ دل غم دیده راپایکوبی آب شد این سبزه خوابیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 217

نیست از داغ جنون پروا دل غم پیشه رادیده شیرست کرم شبچراغ این بیشه را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 221

می گذارد کفش هر کس پیش پای میهماندر لباس خدمت اظهار ملالت می کند

Saib Tabrizi1 min