Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Ghazal 3547دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند
Ghazal 3548هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود
Ghazal 3576هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
Ghazal 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Ghazal 3590از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود
Ghazal 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون میآیدریشه غم ز دل تنگ برون میآید
Ghazal 3644نه همین دل ز سر زلف تو مفتون گردیدهرکه پیوست به این سلسله مجنون گردید
Ghazal 3645درد می را به من خاک نشین بگذاریداز پی خیر بنایی به زمین بگذارید
Ghazal 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Ghazal 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفیدچشم داغم شده از شوق نمکزار سفید
Ghazal 3689به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Ghazal 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Ghazal 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Ghazal 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Ghazal 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Ghazal 3723کسی که با تو نشد آشنا که را دارد؟ترا کسی که ندارد چه آشنا دارد؟
Ghazal 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Ghazal 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Ghazal 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد
Ghazal 3785اگر وطن به مقام رضا توانی کردغبار حادثه را توتیا توانی کرد
Ghazal 3787به خاک راه تو هرکس که جبهه سایی کردتمام عمر چو خورشید خودنمایی کرد
Ghazal 3790دم مسیح دل دردمند ما نخورداگر هلاک شود بازی دوا نخورد
Ghazal 3791ز عشق رشته جانی که پیچ و تاب نخوردز چشمه گهر شاهوار آب نخورد
Ghazal 3828به عارض تو که رنگ نگاه می ریزد؟که زهر ازان مژه های سیاه می ریزد
Ghazal 3830ترا که روی به خلق است از خدا چه رسد؟به پشت آینه پیداست کز صفا چه رسد
Ghazal 3832به گرد گریه من ابر درفشان نرسدبه آه حسرت من برق خوش عنان نرسد
Ghazal 3836زخط عذار تو بی آب وتاب خواهد شدزهاله ماه تو پا در در رکاب خواهد شد
Ghazal 3871خوشا کسی که ز خود باخبر نمی باشدکه آه بی اثران بی اثر نمی باشد
Ghazal 3884کجاست می که مرا شیرگیر گردانددماغ خشک مرا جوی شیر گرداند