Ghazal 1182

شمع را بالین پر، بال و پر پروانه استبستر آسودگی خاکستر پروانه است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1185

بی غبار خط نگاهم توتیا گم کرده ای استدر ته ابر سیه ماه جلا گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1186

بی اجابت آه مرغ آشیان گم کرده ای استناله بی فریادرس تیر نشان گم کرده ای است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1189

با رخ خندان او گل چهره نگشوده ای استبرق با جولان شوخش پای خواب آلوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1199

چشمم از خواب پریشان، چشمه پر سنبلی استاز دل صد پاره هر مژگان من شاخ گلی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1203

تا نپوشیده است روی خال را خط دیدنی استتا نگردیده است صاحب تخم ریحان چیدنی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1205

مدتی شد کز حدیث اهل دل گوشم تهی استچون صدف زین گوهر شهوار آغوشم تهی است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1207

دل به نور شمع نتوان در گذار باد بستساده لوح آن کس که دل بر عمر بی بنیاد بست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1214

بهر قتل ما کمر آن حسن بی اندازه بستدفتر گل را خس و خاشاک ما شیرازه بست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1216

تا فشاندم دست بر دنیا جهان آمد به دستاز سبکدستی مرا رطل گران آمد به دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1218

جای خود وا می کنند اهل صفا بر روی دستدارد از روشندلی آیینه جا بر روی دست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1222

وقت آن کس خوش که با مینای می خرم نشستتا میسر بود در بزم جهان بی غم نشست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1230

چون شود فربه، نماند روح پنهان زیر پوستمی درد، چون مغز کامل شد، گریبان زیر پوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1231

ذره تا خورشید دارد چشم بر انعام دوستتا که را از خاک بردارد دل خودکام دوست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1236

جز پریشان خاطری در عالم ایجاد چیست؟غیر مشتی خاروخس در خانه صیاد چیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1238

جان عاشق قدر داغ و درد می‌داند که چیستسکه کامل عیاران مرد می‌داند که چیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1242

حسن قدر دیده تر را چه می داند که چیستطفل آب و رنگ گوهر را چه می داند که چیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1245

عارض او در نقاب از دیده گستاخ کیست؟زیر ابر این آفتاب از دیده گستاخ کیست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1249

در حقیقت پرتو منت کم از سیلاب نیستکلبه تاریک ما را حاجت مهتاب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1251

عالم اسباب غیر از پرده های خواب نیستدیده بیدار دل بر عالم اسباب نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1264

رحمت ایزد نصیب مردم هشیار نیستپیش ارباب کرم جرمی چو استغفار نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1275

روی سخت کوه را پروایی از شمشیر نیستدر گرانجان تبت وارونه را تأثیر نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1278

گرچه طبعم کم ز خورشید جهان افروز نیستدر نظرها اعتبارم چون چراغ روز نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1288

آسمان سفله بی برگ و نوایی بیش نیستآفتاب روشنش شبنم گدایی بیش نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1290

در سر مشکل پسندان نشأه انصاف نیستورنه در تعمیر دلها، درد کم از صاف نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1292

در نگارستان تهمت دامن گل پاک نیستگر همه پیراهن یوسف بود، بی چاک نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1295

باده بی درد در میخانه افلاک نیستدانه بی دام در وحشت سرای خاک نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1301

یک حباب قلزم توحید بی اکلیل ستهیچ موجی بی صدای شهپر جبریل نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1303

آفت دولت به ابنای زمان معلوم نیستلقمه چون افتاد فربه استخوان معلوم نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1340

هرکه از عالم مجرد شد غم عالم نداشتمالک دینار شد هر کس که یک درهم نداشت

Saib TabriziGhazal1 min