Ghazal 704

از شرم، حرص دلبری افزود ناز راکز دوختن گرسنه شود چشم، باز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 724

ابروی او نرفت ز مد نظر مرادر زیر تیغ، زندگی آمد بسر مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 728

از بس گرفت تنگی دل در میان مرادر کام همچو غنچه نگردد زبان مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 738

با زلف کار نیست رخ یار دیده راره می گزد چو مار، به منزل رسیده را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 742

دل خود به خود شکسته شود عشق پیشه راسنگ است در بغل می پر زور شیشه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 744

مگذار بر زمین دل شبها پیاله رااز باده برگ لاله کن این داغ لاله را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 745

دادم ز شور عشق به سیلاب خانه راکردم به خارخار بدل آشیانه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 750

بشنو ز من ترانه غیرت فزای راگر مردی ای سپند، نگه دار جای را!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 752

شد بی صفا ز خاک سیه کاسه آب ماآخر به رنگ ظرف برآمد شراب ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 753

چون شعله سر مکش ز دل سینه تاب ماکز سوز عشق، اشک ندارد کباب ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 769

برق جلال، عین جمال است پیش ماداغ پلنگ، چشم غزال است پیش ما

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 772

دست فلک کبود شد از گوشمال ماشوخی ز سر نهشت دل خردسال ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 785

لرزید بس که دل به تن ناتوان ماخالی ز مغز شد قلم استخوان ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 799

وقت است سربرآورد از خاک، لاله هاآید ز زور باده به گردش پیاله ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 804

اندیشه ز طوفان نبود دیده تر راگیرد ز هوا کشتی من موج خطر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 809

استاد چه حاجت بود آن سرو روان را؟خط حاشیه دان می کند آن غنچه دهان را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 818

بی برگی ما برگ نشاط است چمن راشیرازه گلزار بود خار و خس ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 824

فریاد نخیزد ز دل پر گله مانبود چو جرس هرزه درا آبله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 826

کم نیست جگرداری پیران ز جوان‌هاکار دم شمشیر کند پشت کمان‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 843

ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌هاتفصیل‌ها پنهان شده در پرده اجمال‌ها

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 849

دل ز هر نقش گشته ساده مرادو جهان از نظر فتاده مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 864

می نماید چشم شوخ از پرده شرم و حجاببرق عالمسوز را مانع نمی گردد سحاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 865

بس که افکنده است پیری در وجودم انقلابخواب من بیداری و بیداریم گشته است خواب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 873

بس که از رخسار او در پیچ و تاب است آفتابتشنه ابرست و جویای نقاب است آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 887

مگر از خانه بیرون آمد آن گل بی حجاب امشب؟که بوی یاسمن دارد فروغ ماهتاب امشب

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 889

خانه از خویش تهی کن که ز نظاره آبپرده چشم حباب است همان چشم حباب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 898

دست کوته مکن از دامن احسان طلبتا کشی نکهت یوسف ز گریبان طلب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 917

از چشم نیم مست تو با یک جهان شرابما صلح می کنیم به یک سرمه دان شراب!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 925

روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواختداغ سودای تو هم دل‌های پُر غم را نواخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 940

شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاستشکر ارباب سخن باقی است تا عالم بجاست

Saib TabriziGhazal1 min