Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
راحت و محنت عالم به هم آمیخته استگوهر تجربه در خاک سفر ریخته است
Miscellaneous poem 112جوش سودا ز سرم عقل گرانبار گرفتاین چنین گل نتوان از سر دستار گرفت
Miscellaneous poem 113دل به منت ز من آن یار جفاکیش گرفتگل به رغبت نتوان از کف درویش گرفت
Ghazal 116نیست دلگیری ز دنیا بندهٔ تسلیم راآتشِ نمرود گلزارست ابراهیم را
Miscellaneous poem 125ز ناله ام در و بام قفس نگارین استز گریه ام چمن روزگار رنگین است
Ghazal 128تنگ ظرفم، بادهٔ کم زور می سازد مرادورگردی و نگاهِ دور میسازد مرا
Ghazal 130تنپرستی زیردستِ خاک میسازد مرابیخودی تاجِ سرِ افلاک میسازد مرا
Ghazal 133از سرِ زلفِ تو بر دل، کار مشکل شد مرااین رهِ پر پیچ و خم بر پا سَلاسِل شد مرا
Miscellaneous poem 136زاهدان را گوشه خلوت بس استعارفان را نشأه وحدت بس است
Ghazal 141پردهدار و حاجب و دربان نمیباشد مراخانه چون آیینه بیمهمان نمیباشد مرا
Miscellaneous poem 158یعقوب بد نکرد که در هجر چشم باختدر قحط حسن، چشم گشودن چه لازم است؟
Miscellaneous poem 159امروز حسن خط به رخ او مسلم استیاقوت از شکسته آن زلف، درهم است
Ghazal 166پیش تیغ و تیر ناچارست استادن مراچون علم، ناموس لشکرهاست بر گردن مرا
Ghazal 167می پرد امشب ز شادی دیده روزن مراخانه از روی که یارب می شود روشن مرا؟
Ghazal 173در بهشت افکند آن رخسار گندم گون مراشست یاد کوثر از دل آن لب میگون مرا
Ghazal 174کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا
Ghazal 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Ghazal 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا
Ghazal 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا
Miscellaneous poem 186از خموشی هرکه سر در جیب فکرت میبرددر سخن از دیگران گوی سعادت میبرد
Ghazal 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Miscellaneous poem 190ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرداشک شور من نمک در دیده پیمانه کرد
Ghazal 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Miscellaneous poem 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Ghazal 191دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Miscellaneous poem 193می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟
Miscellaneous poem 201هر قدر نقاش نقش او به دقت میکشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت میکشد
Miscellaneous poem 203خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد
Miscellaneous poem 205هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
Ghazal 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را