Miscellaneous poem 321

شوربختی ز دو چشم تر ما می باردتلخکامی ز لب ساغر ما می بارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 324

نمک لعل تو کی چشمه حیوان دارد؟یوسف مصر کی این چاه زنخدان دارد؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 327

با رخت آینه خوش عیش تمامی داردشانه با هر شکن زلف تو دامی دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 328

خنک آن دل که ز وسواس تمنا گذرددامن افشان چو نسیم از سر دنیا گذرد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 331

ز سرسبزی حیات جاودان بخشد تماشا رابه آب زندگی پرورده اند آن سرو بالا را

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 332

به هر نوعی که می خواهد دلت بشکن دل ما راکه از مستان نمی گیرند خون جام و مینا را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 335

به خاموشی محیط معرفت کن جان گویا رابه جان بی نفس چون ماهیان کن سیر دریا را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 337

مصر روشن ز جمال مه کنعان نشودتا برافروخته از سیلی اخوان نشود

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 348

لبش به ظاهر اگر حرف شکرین داردز خط سبز همان زهر در نگین دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 349

شراب روز دل لاله را سیه داردچه حاجت است به شاهد سخن چو ته دارد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 351

به حسن، خیرگی ما چه می تواند کرد؟به آفتاب، تماشا چه می تواند کرد؟

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 353

ز سرنوشت قضا احتراز نتوان کردگره به ناخن از ابروی باز نتوان کرد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 354

سخن چو هر دو لب او به یکدگر می خوردچو رشته غوطه به سرچشمه گهر می خورد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 354

نهان کرده است رویت در نقاب حشر جنت رافرو برده است فکر مصرع قدت قیامت را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 356

چو شبنم آن که دل خویش با صفا سازدز گرد بالش خورشید متکا سازد

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 357

غریب کوی تو در هر کجا وطن سازدز پاره های دل آن خاک را یمن سازد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 360

ازان چون شمع می کاهم درین محفل تن خود راکه از ظلمت برون آرم روان روشن خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 363

کجا به سیر چمن با رخ گشاده نشدکه گل ز شاخ به تعظیم او پیاده نشد

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 366

نسوزد دل به آه گرم من چرخ بد اختر راز دود تلخ پروا نیست چشم سخت مجمر را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 373

ز روی آتشینش حیرتی رو داد آتش راکه چندین عقده در کار از سپند افتاد آتش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 375

به ساغر احتیاجی نیست حسن نیم مستش راکه می جوشد می از پیمانه چشم می پرستش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 378

ز دست یکدگر شکرلبان گیرند سنگش راز شیرینی به حلوا احتیاجی نیست جنگش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 380

به زلف عنبرین روبند خوبان جلوه گاهش رابه نوبت پاس می دارند گلها خار راهش را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 381

کنم نظاره چون بی پرده رخسار نکویش را؟که من پوشیده دارم از دل خود آرزویش را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 384

مجو از زاهدان خشک طینت گوهر عرفانکه از دریای گوهر، بهره خاشاک است ساحل را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 387

می خرامید و صبوح از می بی غش زده بودلاله ای بود که سر از دل آتش زده بود

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 387

به دنیای دنی بگذار جسم پای در گل راکه نتوان راست گردانیدن این دیوار مایل را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 402

دل روبرو به خنجر مژگان چرا شودبا برق، خار دست و گریبان چرا شود؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 401

به هم پیچد خط مشکین بساط حسن خوبان راغبار خط لب بام است این خورشید تابان را

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 404

عمرم به تلخکامی مل خرج می شوداشکم به رنگ لاله و گل خرج می شود

Saib Tabrizi1 min