Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل رم کرده ناخوش آستین افشاندنی داردنسیم سرد مهری بدورق گراندنی دارد
Ghazal 2970به حسن نقش از ان نقاش هر کس چشم برگیردچو خار رهگذر هر لحظه دامان دگر گیرد
Ghazal 2972زبی مغزی هواجویی که دنبال هوس گیردنمی داند که آتش زودتر در خار و خس گیرد
Ghazal 2973دل عاشق چه لذت از بهشت جاودان گیرد؟فروغ ماه می باید رگ خواب کتان گیرد
Ghazal 2974زدلسوزان که را دارم که جا در انجمن گیرد؟مگر جا در حریم او سپند از بهر من گیرد
Ghazal 2975حدیث تلخ را جاهل شراب ناب می گیردنمک در دیده بیدرد رنگ خواب می گیرد
Ghazal 2977سخن رنگ اثر از سینه افگار می گیردنسیم ساده دل بوی گل از گلزار می گیرد
Ghazal 2979دل از عاشق به شرم آن نرگس غماز می گیردشکار خود به چشم بسته این شهباز می گیرد
Ghazal 2984غباری از بیابان جنون بالا نمی گیردکه دل از سینه لیلی ره صحرا نمی گیرد
Ghazal 2985علایق دامن آزاده ما را نمی گیردکمند رشته مریم مسیحا را نمی گیرد
Ghazal 2987زآه و دود عاشق حسن را کلفت نمیگیردکه آب زندگانی را دل از ظلمت نمیگیرد
Ghazal 2997زپا عشاق را آن نرگس مستانه اندازدزهی ساقی که عالم را به یک پیمانه اندازد
Ghazal 2999زخود هر کس که بیرون رفت کی با همرهان سازد؟که مسکن نیست بوی پیرهن با کاروان سازد
Ghazal 3002محبت حسن را سرگرم در بیداد می سازددل چون موم را سنگین تر از فولاد می سازد
Ghazal 3003محبت سنگ خارا را ز اهل درد می سازدتجلی کوه را مجنون صحرا گرد می سازد
Ghazal 3005جمالت دیده ها را مطلع انوار می سازددهانت سینه ها را مخزن اسرار می سازد
Ghazal 3006چراغ حسن را دامان خط مستور میسازدغباری خانه آیینه را بینور میسازد
Ghazal 3008برای رزق من گردون عبث تدبیر می سازدکه دل خوردن مرا از زندگانی سیر می سازد
Ghazal 3010غم من عالم بیدرد را غمخواره می سازدمسیحا را علاج درد من بیچاره می سازد
Ghazal 3011زشکر خنده لعل او روان را تازه می سازدمی گلرنگ وقت صبح جان را تازه می سازد
Ghazal 3019مکن کاری که از جورت دل اندوهگین لرزدکه از لرزیدن من آسمانها چون زمین لرزد
Ghazal 3023دل ما بر سیه روزان فقر از خود فزون سوزدچراغ خانه ما در برون بیش از درون سوزد
Ghazal 3054گل اندامی که در پیراهن من خار می ریزدبه خرمن گل به جیب و دامن اغیار می ریزد
Ghazal 3076به دل باشد گران چشمی که بی اشک دمادم شدغبار خاطر باغ است هر ابری که بی نم شد
Ghazal 3078رگ جانها به هم پیوسته شد زلف پریشان شدلطافتهای عالم گرد شد سیب زنخدان شد
Ghazal 3088دل آزاد طبعان فارغ از قید هوس باشدقبای بی گریبان را چه پروای عسس باشد؟
Ghazal 3095چه امید برومندی مرا زان سیمتن باشد؟که خضر از العطش گویان آن چاه ذقن باشد
Ghazal 3096اگر فتح جگرداران به تیغ افراختن باشدمرا امید نصرت از سپر انداختن باشد
Ghazal 3112حضور قلب کی در سینه پرشور می باشد؟کجا آسودگی در خانه زنبور می باشد؟
Ghazal 3122بهشتی بی دماغان را به از خلوت نمی باشدگلابی بهتر از پاشیدن صحبت نمی باشد