Ghazal 979

عکس ساقی در شراب ناب دیدن خوشترستحسن عالمسوز را در آب دیدن خوشترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 987

در خم آن زلف دلها را سرود دیگرستشعله آواز را در شب نمود دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 988

حسن را با بی قراران گیر و دار دیگرستمهر را هر ذره ای آیینه دار دیگرست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 997

خاکساری پشتبان ویرانه ما را بس استبی سرانجامی نگهبان خانه ما را بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1008

جان روشن را جهان در چشم بینا آتش استشبنم بی تاب را گل در ته پا آتش است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1022

نیست یک تن در جهان گویا، اگر گویا دل استچشم بینا پرده خواب است اگر بینا دل است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1024

سعی در تحصیل اسباب جهان بی حاصل استآنچه نتوان برد با خود، جمع آن بی حاصل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1039

خط به گرد آن لب چون نوش دیدن مشکل استچشمه امید را خس پوش دیدن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1044

سینه ام از داغ رنگارنگ صحرای گل استپای من از زخم خار خونچکان پای گل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1070

خنده رویی میهمان را گل به جیب افشاندن استتنگ خلقی کفش پیش پای مهمان ماندن است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1104

زلف گرد عارض او رشته گلدسته استکز لب و رخ غنچه و گل را به هم پیوسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1111

سینه تنگی دو عالم درد و غم می داشته است؟نیم جانی این قدر ظرف ستم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1113

چهره روشن خط شبرنگ هم می داشته است؟تیغ خورشید درخشان زنگ هم می داشته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1117

نامه از قاصد دل مغرور ما نگرفته استغیرت ما بوی یوسف از صبا نگرفته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1119

لعل نسبت با لب یاقوت او بیجاده استصبح با آن چهره خندان در نگشاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1126

ساقی ما از می گلگون به دور افتاده استهمچو ساغر آن لب میگون به دور افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1127

دل به دست آن نگار شوخ و شنگ افتاده استطفل بازیگوش را آتش به چنگ افتاده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1132

هر که عاشق نیست خون در پیکرش افسرده ستگفتگو با زاهدان تلقین خون مرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1133

از ته دل هر که روی خود به دنیا کرده استپشت از کوتاه بینی ها به عقبی کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1135

آن که بزم غیر را از خنده پر گل کرده استخاطر ما را پریشانتر ز سنبل کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1141

جلوه هر جا یار با پای نگارین کرده استنقش پایش خاک را دامان گلچین کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1149

شکر ما کوته زبان از کثرت احسان شده استبرگ این نخل برومند از ثمر پنهان شده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1154

مردمی در طینت اهل جهان کم مانده استصورت بی معنیی بر جا ز آدم مانده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1174

بی قراری های جان را چشم تر پوشیده استپیچ و تاب رشته ما را گهر پوشیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1176

رفتن گلزار کار مردم بیکاره استبرگ عیش دردمندان از دل صد پاره است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1188

بی جمالت مردمک آیینه نزدوده ای استبی تماشای تو مژگان دست بر هم سوده ای است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1217

نیست جز غفلت مرا از عمر بی حاصل به دستاز دل روشن ندارم غیر مشتی گل به دست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1223

دل به خون در انتظار وعده جانان نشستبر سر آتش به تمکین این چنین نتوان نشست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1253

خط سبز از صفحه عارض ستردن خوب نیستآیه حرمت به آب تیغ شستن خوب نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1265

کوه غم بر خاطر آزادمردان بار نیستسایه ابر سبکرو بر گلستان بار نیست

Saib TabriziGhazal2 min