Saib Tabrizi · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
احاطه کرد خط آن آفتاب تابان راگرفت خیل پری در میان سلیمان را
Ghazal 636بود به حفظ خدا دل قوی ضعیفان راکه سهم شیر نگهبان بود نیستان را
Miscellaneous poem 639می بده ساقی که از فیض شراب صبحگاهنور می بارد ز روی آفتاب صبحگاه
Miscellaneous poem 642از عرق رخسار گلگون را گلستان کردهایبازای سرچشمه خورشید، طوفان کردهای
Miscellaneous poem 644با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Miscellaneous poem 648عرق آلود ز می طرف جبین ساخته ایدیده ها را صدف در ثمین ساخته ای
Miscellaneous poem 649بی سبب بر سرم ای عربده ساز آمده ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده ای؟
Miscellaneous poem 651از سخن چند چو سی پاره پریشان گردی؟مهر زن بر لب گفتار که قرآن گردی
Ghazal 653رسیده است به آفاق صیت دولت ماتپیدن دل بی تاب ماست نوبت ما
Ghazal 656چراغ راه ندارد به بزم روشن ماز ماهتاب گل افتد به چشم روزن ما
Ghazal 661ز هم نمی گسلد عیش جاودانه ماخمار صبح ندارد می شبانه ما
Ghazal 668چنان که از نمک افزون شود جراحتهایکی هزار ز پرسش شود مصیبتها
Miscellaneous poem 671خود را به عشق کم ز خودی متهم مکنآیینه هست، بر نگه خود ستم مکن
Miscellaneous poem 672تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Miscellaneous poem 674ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن
Miscellaneous poem 676برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Ghazal 678چشمی که شد ز دیدن حسن آفرین جداخون می خورد ز جلوه هر نازنین جدا
Miscellaneous poem 683قیامت را به رفتار آورد سرو روان توزند مهر خموشی بر لب عیسی زبان تو
Miscellaneous poem 684یکی هزار شد از خط سبز، شهرت اوازین غبار بلندی گرفت رایت او
Ghazal 685از دل بپرس نیک و بد هر سرشت راآیینه است سنگ محک، خوب و زشت را
Ghazal 692ترجیح می دهد به پدر اوستاد راهر کس شناخته است بیاض و سواد را
Ghazal 712تیغ زبان لاف نباشد کمال راماه تمام زشت نماید هلال را
Ghazal 721می در پیاله خون جگر می شود مراباد مراد، موج خطر می شود مرا
Ghazal 722سودا به کوه و دشت صلا میدهد مراهر لالهای پیالهٔ جدا میدهد مرا
Ghazal 723از آفتاب عشق نگردید رنگ منآتش چه پختگی به ثمر می دهد مرا؟
Ghazal 735طاعت کند سرشک ندامت گناه راریزش سفید می کند ابر سیاه را
Ghazal 736رفتم ز راه دل خس و خار گناه راکردم به آه همچو کف دست راه را
Ghazal 801گر صافدلی هست شراب است در اینجاور سوخته ای هست کباب است در اینجا
Ghazal 806از زخم زبان نیست گزیر اهل رقم رابی چاک که دیده است گریبان قلم را؟
Ghazal 808از خلق خبر نیست ز خود بی خبران رابا قافله کاری نبود فرد روان را