Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گرد اندوه پذیرد ز طرب سینه ماسبزی بخت شود زنگ بر آیینه ما
Miscellaneous poem 573با خموشی هستی از نیکان عالم بی سخنچون گشودی لب به گفتن، نیک یا بد می شوی
Ghazal 575به مجلسی که کشی از نقاب بند آنجاستاره سوخته ای نیست جز سپند آنجا
Miscellaneous poem 579از کجی ناخنه دیده انور گردیراست شو راست که سرو لب کوثر گردی
Miscellaneous poem 589صبر مرا حواله به سیماب می کنیدلداری سفینه به گرداب می کنی
Miscellaneous poem 592باز رنگت شکسته است امروزتا کجا رنگ عشق ریخته ای
Miscellaneous poem 596به هرزه ناله و فریاد ای سپند مکناگر ز سوختگانی صدا بلند مکن
Miscellaneous poem 598ختم است بر خرام تو راه نظر زدنچون آه صبحگاه به قلب جگر زدن
Ghazal 597خمار می نکند زرد ارغوان تراخزان نسیم بهارست گلستان ترا
Miscellaneous poem 601تیغ دو دم بود لب خندان به چشم منشاخ گل است زخم نمایان به چشم من
Ghazal 600ز درد و داغ چه پرواست دردپرور را؟که آب زندگی آتش بود سمندر را
Miscellaneous poem 602هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان
Ghazal 601شکیب نیست ز معشوق، عشق سرکش راکه سوختن نبود اشتهای آتش را
Ghazal 602ز آه سرد چه پرواست حسن سرکش را؟نسیم، بال و پر سرکشی است آتش را
Miscellaneous poem 605برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او
Miscellaneous poem 606نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او
Ghazal 608به خنده ای بنواز این دل خراب مرابه شور حشر نمکسود کن کباب مرا
Miscellaneous poem 616به کویش مشت خاکی می فرستمپیام دردناکی می فرستم
Miscellaneous poem 620از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من
Ghazal 618زبان هر هرزه درایی به جان رساند مرالب خموش به دارالامان رساند مرا
Ghazal 622ز خود برآمده ام، با سفر چه کار مرا؟بریده ام ز جهان، با ثمر چه کار مرا؟
Miscellaneous poem 625زبان شانه را از حرف زلفش کی توان بستن؟پریشان گوی را نتوان ز غمازی زبان بستن
Ghazal 623نمی توان ز سخن ساختن خموش مراکه چون صدف ز دهان است رزق گوش مرا
Miscellaneous poem 626ز رخسار تو خونها در دل گل می توان کردنز زلفت حلقه ها در گوش سنبل می توان کردن
Miscellaneous poem 627کجا طی راه حق با جان غافل می توان کردن؟به پای خفته کی قطع منازل می توان کردن؟
Miscellaneous poem 629بیا ای عشق جان پای در گل را به راه افکنز آه سردی آتش در دلم چون صبحگاه افکن
Ghazal 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مراکه پیچ و تاب به زنجیرها کشیده مرا
Miscellaneous poem 631به فکر از عقده افلاک نتوان کرد سر بیرونچرا در بیضه آرد مرغ زیرک بال و پر بیرون؟
Miscellaneous poem 632راز عشق از دل بی تاب نیاید بیرونگل از آتش، شکر از آب نیاید بیرون
Miscellaneous poem 633نگه از چشم کبود تو چه خوش می آیدیوسف از نیل به این آب نیاید بیرون