Ghazal 4141

جمعی که جان به لب گویا سپرده اندسر رشته نفس به مسیحا سپرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4143

گر خلق را به حرف دهن باز کرده اندچشم مرا به روی سخن باز کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4145

این غافلان که جود فراموش کرده اندآرایش وجود فراموش کرده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4152

عشاق سر به جیب نه آسان کشیده اندجان داده اند و سر به گریبان کشیده اند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4154

از آفتاب چاشنی صبح شد بلندعمر دوباره یافت ز راه گداز قند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4157

قربانیان شکفته به قصاب برخورندچون پل بغل گشاده به سیلاب برخورند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4165

فال وصال او دل رنجور می‌زنداین شمع گشته بین که در سور می ‌زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4166

خط تو راه دین ودل وهوش می زندته جرعه ای است این که به سرجوش می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4168

زخم تو تیغ بر جگر ماه می زندداغ تو خیمه بر دل آگاه می زند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4172

عاشق کجا به کعبه و دیر التجا کندحاشا که خضر پیروی نقش پا کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4175

آنجا که شوق دست حمایت بدر کندشبنم در آفتاب قیامت سفر کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4177

مشکل دل رمیده هوای وطن کندشبنم چنان نرفت که یاد چمن کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4181

دل را سیاه آه غم آلود می کندتاریک چشم روزنه را دود می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4187

تقدیر قطع رشته تدبیر می کندتدبیر ساده لوح چه تقدیر می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4191

هر غافلی که خنده به آواز می‌کندچون کبک رهنمایی شهباز می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4192

نازش کسی که بر پدر خویش می کندسلب نجابت از گهرخویش می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4194

با مردم آنچه شعله ادراک می کندکی برق خانه سوز به خاشاک می کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4200

با عاشقان عداوت گردون چه می کندچشم بدحجاب به جیحون چه می کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4205

عاشق حذر ز آتش سودا نمی کندمجنون ز چشم شیر محابا نمی کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4207

عاشق حذر ز دیده اختر نمی کنداز آتش احتراز سمندر نمی کند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4221

مردان به آب تیغ شهادت وضو کنندتا بی غبار سجده بر آن خاک کو کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 4227

نازک لبان سخن به زبان تو می کننداین غنچه ها نظر به دهان تو می کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4233

توفیق درد و داغ به هر دل نمی دهنداین فیض را به هر دل غافل نمی دهند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4246

چون غمزه تو بر سر بیداد می‌رودآسایش از قلمرو ایجاد می‌رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4249

هوش من از نسیم سحرگاه می رودحکم اشاره بر دل آگاه می رود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4257

در گلشنی که بند قبای تو وا شودچندین هزار پیرهن گل قبا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4264

پهلوی چرب، دشمن روشن گهر شودماه تمام، دنبه گداز از نظر شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4274

از ترکتاز غم دل من شاد می‌شودمعمور این خرابه ز بیداد می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4286

از خط نگاه پردگی دیده می شودمژگان شوخ، سبزه خوابیده می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4288

دل کی تهی ز خنده طفلانه می شودباز این گره ز گریه مستانه می شود

Saib TabriziGhazal2 min