Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
دل هرکس که مقید به هوس می گرددعنکبوتی است که عاجز ز مگس می گردد
Ghazal 3292چهره ات رنگ ز گلدسته مینا داردغنچه ات درس تبسم ز مسیحا دارد
Ghazal 3303عشق صد لخت جگر بر مژه تر داردگره افزون خورد آن رشته که گوهر دارد
Ghazal 3304می کجا مهر حجاب از لب ما بردارد؟نه حباب است که هر موج ز جا بردارد
Ghazal 3305حسن در خانه زین جلوه دیگر دارددر نگین خانه، نگین جلوه دیگر دارد
Ghazal 3309بحر هر چند به بر همچو حبابم داردشوق سرگشته تر از موج سرابم دارد
Ghazal 3310دل عاشق چه غم از شورش دوران دارد؟کشتی نوح چه اندیشه ز طوفان دارد؟
Ghazal 3316هر که چون زانوی خود آینه داری داردروز و شب پیش نظر باغ و بهاری دارد
Ghazal 3332هر که چون غنچه سر خود به گریبان نبردوقت رفتن ز گلستان لب خندان نبرد
Ghazal 3343کعبه از کوی تو لبیکزنان میگذردزمزم از خاک درت اشکفشان میگذرد
Ghazal 3346خویش را پیشتر از مرگ خبر باید کرددر حضر فکر سرانجام سفر باید کرد
Ghazal 3353رخنه هایی که مرا در جگر آن مژگان کردزرهی نیست که بتوان به قبا پنهان کرد
Ghazal 3360برق را در نظر آور به خس و خار چه کردتا بدانی که به من شعله دیدار چه کرد
Ghazal 3361سیل را در نظر آور که به ویرانه چه کردتا بدانی به من آن جلوه مستانه چه کرد
Ghazal 3367در چمن جلوهگر آن قامت رعنا میکردناله فاخته را سرو دو بالا میکرد
Ghazal 3369از خموشی دل روشن گهران آب خوردکوزه سر بسته چو گردید می ناب خورد
Ghazal 3370چند دل خون خود از دوری احباب خورد؟کف خاکی چه قدر سیلی سیلاب خورد؟
Ghazal 3374زاهد خشک ز میخانه چه لذت گیرد؟گل کاغذ ز بهاران چه طراوت گیرد؟
Ghazal 3375هر که در وقت جوانی ره طاعت گیردخط پاکی ز عرق ریزی خجلت گیرد
Ghazal 3376اگر آن غنچه دهن مهر ز لب برگیردجگر تشنه خورشید به کوثر گیرد
Ghazal 3378کیست دست من آزاده ز یاران گیرد؟سرو را دست مگر ابر بهاران گیرد
Ghazal 3393صبر را زمزمه من سفری می سازدکوه را ناله من کبک دری می سازد
Ghazal 3396پیر بر زندگی افزون ز جوان می لرزدبرگ بر خویش در ایام خزان می لرزد
Ghazal 3403چون خط از چهره آن ماه لقا برخیزدزنگ از آیینه بینایی ما برخیزد
Ghazal 3404در گنه اشک ندامت ز جگر برخیزداین سحابی است که از دامن تر برخیزد
Ghazal 3407می توان گرد خط از آینه حسن زدوداز گهر گرد یتیمی اگر آسان خیزد
Ghazal 3409زنگ غفلت ز دل من نگران میخیزداز زمین سبزهٔ خوابیده گران میخیزد
Ghazal 3411عشق در پای گلی رنگ وفا میریزدفرصتش باد که بسیار به جا میریزد
Ghazal 3412زین سعادت که ز بال و پر ما میریزداستخوانبندی اقبال هما میریزد
Ghazal 3413صبر هرچند به دل رنگ حضر میریزدشوق از خانه برون رخت سفر میریزد