Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
گر فروغ مهر تابان آب می آرد به چشمروی آتشناک او خوناب می آرد به چشم
Ghazal 5376تا به کی بار دل از گردون بی حاصل کشماستخوانم توتیا شد، چند بار دل کشم
Ghazal 5388خط نمی سازد طراوت زان سمن رخسار کمآبروی گل نمی گردد ز قرب خارکم
Ghazal 5397تیغ سیرابم دم از پاکی گوهر می زنمهر که را در جوهرم حرفی بود سر می زنم! در
Ghazal 5430ساده لوحان غافلند از الفت بیجای هممی نهند از دوستی زنجیرها بر پای هم
Ghazal 5439ما درین وحشت سرا آتش عنان افتاده ایمعکس خورشیدیم در آب روان افتاده ایم
Ghazal 5448ما ز سر بیرون هوای سیر گردون کرده ایمدست ازین نه خرقه در گهواره بیرون کرده ایم
Ghazal 5461ما به بوی گل ز قرب گلستان آسودهایماز گزند خار و منع باغبان آسودهایم
Ghazal 5468ما ز اهل عالمیم اما ز عالم فارغیماز غم و شادی و نوروز و محرم فارغیم
Ghazal 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابمزبان مار شد از مستی غفلت رگ خوابم
Ghazal 5500اگر میداشتم بال و پری پرواز میکردمدرین بستانسرا دیوان محشر باز میکردم
Ghazal 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردمدرین وحشت سرالنگر من مجنون نمی کردم
Ghazal 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار میگردمبه بوی یوسفی بر گرد این بازار میگردم
Ghazal 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقمجهان دارالامان شد تا زبان در کام دزدیدم
Ghazal 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدمازین گلشن که چیده است این گل رعنا که من چیدم
Ghazal 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدمبحمدالله نمردم تا ترا بر مدعا دیدم
Ghazal 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارمهلال منخسف شد صیقل از آیینه تارم
Ghazal 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارمز مینا پنبه، مهر از مخزن اسرار بردارم
Ghazal 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارمسر زلف سخن بی چشم زخم امروز من دارم
Ghazal 5538به قلب عشق میتازد دل زاری که من دارمزبانبازی به آتش میکند خاری که من دارم
Ghazal 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارمکند مضراب را خون در جگر سازی که من دارم
Ghazal 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارمنگه دارد خدا از چشم بد خوش عالمی دارم
Ghazal 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارمچو یوسف دیدگان ناز زلیخا برنمی دارم
Ghazal 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشمهمان از شرم دوراندیش در بیت الحزن باشم
Ghazal 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشمنمی دانم چه می گوید نسیم صبح در گوشم
Ghazal 5566ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشمز معنیهای رنگین باده پیمانه خویشم
Ghazal 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکماگر هم خنده گل نیستم هم گریه تاکم
Ghazal 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانمبه چوب گل ادب کردی معلم در دبستانم
Ghazal 5575ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانمجواب نامه ناخوانده ام جنگ است می دانم
Ghazal 5588ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهمچه گستاخم که خون شبنم از خورشید می خواهم