Ghazal 6827

قطره را بحر نماید سفر یکرنگیذره خورشید شود از اثر یکرنگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6835

از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینیکه خدابین نشود دیده هر خودبینی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6838

خاک شو خاک ازان پیش که بر باد رویبندگی پیشه خود ساز که آزاد روی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6840

غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهیبه کف طفل نوآموز گلستان ندهی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6842

رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آییاز شکار دل‌گرم که دگر می‌آیی؟

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6846

مباش معجب و خودبین که در بلا افتیمبین در آینه بسیار کز صفا افتی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6850

دل مرا به نگاهی ز من برآوردیسخن نکرده مرا از سخن برآوردی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6851

هزار عقد محبت به این و آن بندیهمین به کشتن من تیغ بر میان بندی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6854

غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟به سرمه چشمی و چشمی به توتیا داری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6859

دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیریز بوسه نام مرا در شکر نمی گیری

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6862

کجاست دولت آنم که یار من باشی؟ز خود کناره کنی در کنار من باشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6863

قدم برون مگذار از حصار خاموشیکه خواب امن بود در دیار خاموشی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6865

قرار گیر به دارالقرار درویشیکه انقلاب ندارد دیار درویشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6869

ز عشق شد همه غم های بی شمار یکییکی هزار شد چون شود هزار یکی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6877

چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنیرخ لطیف چو گلرنگ از شراب کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6883

دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟به مفت یوسف خود را به کاروان چه دهی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6884

همین نه در نظر ای سیمبر نمی آییز سرکشی تو به اندیشه درنمی آیی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6885

فکنده شور محبت مرا به صحراییکه موج می زند از هر کنار دریایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6890

ای آن که دل به دولت بیدار بسته ایدر راه برق، سد خس و خار بسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6891

از زهر چشم، چشم من زار بسته ایراه عیادت از چه به بیمار بسته ای؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6892

طومار عمر طی شد و غافل نشسته ایبرخاست شور حشر و تو کاهل نشسته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6893

ای صید پیشه ای که دل از ما گرفته ایبر خویشتن ببال که عنقا گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6894

روی زمین به زلف معنبر گرفته ایبا این سپه چه ملک محقر گرفته ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6903

دارم ز اشک گرم دل تاب خورده ایچون خار و خس تپانچه سیلاب خورده ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6911

ای شمع طور از آتش حسنت زبانه‌ایعالم به دور زلف تو زنجیرخانه‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6915

ای حسن خط ز مصحف روی تو آیتیاز خوبی تو قصه یوسف حکایتی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6926

صائب ز طول بیش بود عرض راه تواز مستی این چنین که به هر سوی مایلی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6935

دایم ستیزه با دل‌افگار می‌کنیبا لشکر شکسته چه پیکار می‌کنی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6946

دل را اگر چه نیست ز دلدار آگهیدلدار را بود ز دل زار آگهی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6958

ظلم است که درمان خود از درد ندانیقدر دل گرم و نفس سرد ندانی

Saib TabriziGhazal1 min