Ghazal 1781

ز داغ عشق مرا شد دل خراب درستاگر شکسته مه شد ز آفتاب درست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1783

کسی که بوی شراب از کدو تواند شستز کاسه سر خود آرزو تواند شست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1801

اگر چه کعبه مقصد نصیب هر دل نیستز پا فتادن این راه، کم ز منزل نیست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1803

کرم در آب و گل چرخ تنگ میدان نیستبه روزنامه خورشید، مد احسان نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1816

میِ دوساله نشاطش کم از جوانی نیستشرابِ کهنه کم از عمرِ جاودانی نیست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1819

ز بس که طاعت خلق جهان خدایی نیستقضا کنند نمازی که آن ریایی نیست!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1823

ملامت از دل بیباک من فغان برداشتز سخت جانی من سنگ الامان برداشت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1825

به این نشاط که دل سر به تیغ یار گذاشتکدام تشنه، لب خود به جویبار گذاشت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1835

ز زخم تیغ زبان هوش من بلندی یافتز نیش، چاشنی نوش من بلندی یافت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1838

فغان که هستی من در ورق شماری رفتحیات من چو قلم در سیاه کاری رفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1839

اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1841

ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1843

به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفتنمی توان دل بیدار را به خواب گرفت

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1853

سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1860

چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1877

از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1878

تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1888

دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1895

با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1896

از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1900

آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1901

خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1902

رخساره ترا ز عرق دیده‌بان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1903

صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1905

باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1911

روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1916

عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1919

هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1941

شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1944

زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست

Saib TabriziGhazal1 min