Ghazal 4823

خضر راه حقیقت است مجازمکن این در به روی خویش فراز

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4903

پوچ شد از دعوی بیهوده مغز خود فروشآب را کف می کند دیگی که ننشیند ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4905

می کند دست نوازش هم دل ما راخموشخشت اگر مانع تواند شد خم می را ز جوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4926

چه سازد صنعت مشاطه با حسن خدادادش ؟ز طوق قمریان خلخال دارد سرو آزادش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4953

به سرخی می زند چون مشک خط عنبرافشانشچه حسن نشأه خیزست این که میگون است ریحانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4956

شراب لعل می سازد عرق راروی گلگونشقدح لبریز برمی گردد ازلبهای میگونش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4966

رگ لعل است ازدلهای خونین قد دلجویشزجانهای پریشان رشته جان است هرمویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 4976

حرف عقبی که درین نشأه کنی تقریرشهمچو خوابی است که درخواب کنی تعبیرش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5059

هرچند خط باطلم از تار و پود خویشخجلت کشم چو موج سراب از نمود خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5082

شد سرمه سویدای دل از نور جمالشای وای اگر تیغ کشد برق جلالش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5083

آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5085

آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5109

ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقصمی‌کند آری به بال مرغ وحشی دام رقص

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5134

منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5148

سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5166

ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5183

زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5253

قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5256

زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5280

گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسسته‌اماز ره پنهان به آن روشن‌روان پیوسته‌ام

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5362

رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5384

از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5411

ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5412

دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5415

در سماع بی‌خودی چون دست بالا می‌کنمکوچه‌ها در رود نیل چرخ پیدا می‌کنم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5442

زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5454

لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5472

در وصالیم و ز هجران دست بر سر می‌زنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در می‌زنیم

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5492

به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5629

از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم

Saib TabriziGhazal1 min