Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
آن کس که نشان داد برون از دو جهانشسرگشته تر از تیر هوایی است نشانش
Ghazal 5085آن ترک که خون می چکد از تیغ نگاهشبرقی است که از چشم بود ابر سیاهش
Ghazal 5104در خرابات مغان ستار باشچون لب پیمانه بی گفتار باش
Ghazal 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانعبه خاک پای قناعت ز توتیا قانع
Ghazal 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغکه ندارند چراغ از سر بیمار دریغ
Ghazal 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرفشوید غبار عقل زدل چون شراب حرف
Ghazal 5183زبان مار بود خار آشیان فراقکه باد جلوه گه برق، خانمان فراق
Ghazal 5253قدم برون منه از خلوت نهانی دلکه می کنند گرانبارت از گرانی دل
Ghazal 5256زهی به جوش زرشکت شراب خنده گلبه خون نشسته لعل تو آب خنده گل
Ghazal 5280گرچه از دریا به ظاهر چون گهر بگسستهاماز ره پنهان به آن روشنروان پیوستهام
Ghazal 5362رفت آن عهدی که من بی یار ساغر می زدمبر کمر دارم کنون دستی که بر سر می زدم
Ghazal 5384از دل چون سرمه خود میل آهی می کشمخویش را در گوشه چشم سیاهی می کشم
Ghazal 5411ترک تن دل را نگردانیده روشن چون کنمپشت چون آیینه مظلم به گلخن چون کنم
Ghazal 5412دعوی گردن فرازی با اسیری چون کنمدر صف آزاد مردان این دلیری چون کنم
Ghazal 5415در سماع بیخودی چون دست بالا میکنمکوچهها در رود نیل چرخ پیدا میکنم
Ghazal 5442زیر سقف چرخ بیدردانه پا افشرده ایمسیل بی زنهار ما در خانه پا افشرده ایم
Ghazal 5454لطف کن مطرب رهی سر کن که بر جا مانده ایماز رفیقان سبک پرواز تنها مانده ایم
Ghazal 5472در وصالیم و ز هجران دست بر سر میزنیمما به جای نعل وارون حلقه بر در میزنیم
Ghazal 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادمازین سودا پشیمان نیستم چون زر به زر دادم
Ghazal 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارمکه چندین جام خالی را زاحسان سرخ رو دارم
Ghazal 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارمسینه ای گرمتر از خاک شهیدان دارم
Ghazal 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟این زر قلب چه باشد که به کار تو کنم؟
Ghazal 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیمشب سیهمست فنا بود که هشیار شدیم
Ghazal 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارمبهشتی از دل دیوانه در بغل دارم
Ghazal 5722نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارملبی خموشتر از گوش آرزو دارم
Ghazal 5808از گوهر سرشک بود آب و تاب چشمچشمی که خشک شد نبود در حساب چشم
Ghazal 5813اول سری به رخنه دیوار می کشمدیگر به آشیانه خود خار می کشم
Ghazal 5868ما اختیار خویش به صهبا گذاشتیمسر بر خط پیاله چو مینا گذاشتیم
Ghazal 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویماز خود به تازیانه آهی برون رویم
Ghazal 5928چندان که چو خورشید به آفاق دویدیمما پیر به روشندلی صبح ندیدیم