Ghazal 6197

سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردنوگرنه سهل باشد آب شیرین را گهر کردن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6241

ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین منز دامنگیری او جوی خون شد آستین من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6243

اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه منبپوشد چشمه خورشید را گرد گناه من

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6313

به آه گرم ز خود پاک می توان رفتنازین کمند به افلاک می توان رفتن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6331

رواق چرخ شد از شمع کلک من روشنکه دیده است ز یک شمع نه لگن روشن؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6364

چند ای دل غمین به مداران گریستن؟عیب است قطره قطره ز دریا گریستن

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 6409

هر تیره دل کجا شنود بوی پیرهن؟دلهای باصفا شنود بوی پیرهن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6422

بی آب نگردد گهر حسن ز دیدنباریک نگردد لب ساغر ز مکیدن

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6530

خطت که رفت در بغل هاله ماه ازوپوشیده است کعبه پلاس سیاه ازو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6537

از بس که سرکش است قد چون نهال تودر آب هم نگون ننماید مثال تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6539

تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه توشد سرمه گوشه گیر ز چشم سیاه تو

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6689

سنگ را در جذبه از دست فلاخن می کشیجامه خاکستری از دوش گلخن می کشی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6691

خاک ما در گوشه میخانه بودی کاشکیحشر ما با شیشه و پیمانه بودی کاشکی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6692

تابش برق و حیات مختصر باشد یکیجلوه آغاز و انجام شرر باشد یکی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6722

حیرتی از چشم مست یار دارم دیدنیخوابها در دیده بیدار دارم دیدنی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6723

بی تامّل صرفِ نقدِ وقت ، در دنیا کنیچون به کار حق رسی امروز را فردا کنی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6741

مرا از عشق داغی بر دل افگار بایستیچراغی بر سر بالین این بیمار بایستی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6802

دلربایانه دگر بر سر ناز آمده‌ایاز دل من چه به جا مانده که باز آمده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6839

به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟سعی کن سعی که شایسته دیدار شوی

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6874

تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟حضور عافیت رایگان چه می دانی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6897

ای آن که دل به عمر سبکرو نهاده‌ایدر رهگذار سیل میان را گشاده‌ای

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6906

ای کوه بیستون که چنین سرکشیده‌ایبازوی آهنین مرا دور دیده‌ای!

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6909

ما را بس است سلسله جنبان اشاره‌ایکافی است بزم سوختگان را شراره‌ای

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6918

بر مردم زمانه چه رحمت کند، کسی؟با بی مروتان چه مروت کند کسی؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6927

ای گل ز شوخ چشمی اغیار غافلیاز سادگی ز زخم خس و خار غافلی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6970

تو دست افشانی جان را چه دانی؟تو شور این نمکدان را چه دانی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6971

مکن ای بی وفا ناآشناییدر آتش سوخت گل از بی وفایی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6973

تا کی ز دود غلیان دل را تباه سازی؟این خانه خدا را تا کی سیاه سازی؟

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 6974

افتاده کار ما را با یار شوخ و شنگیدر جنگ دیر صلحی در صلح زود جنگی

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 6985

هر چند که مهر شرم بر درج دهن داریچون غنچه به زیر لب صد رنگ سخن داری

Saib TabriziGhazal2 min