Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چه خوش باشد در آغوش آورم سرو روانش راکنم شیرازه اوراق دل، موی میانش را
Miscellaneous poem 383عاشقانی که دل از گریه سبکبار کنندشکوه خود چه ضرورست که اظهار کنند؟
Miscellaneous poem 385داغ سودای ترا بر دل بی کینه نهندگوهری را که عزیزست به گنجینه نهند
Miscellaneous poem 386دل به خال تو عبث چشم طمع دوخته بودمشک این نافه سراسر جگر سوخته بود
Miscellaneous poem 391دم گرچه پیش آینه عالم نمیزندآیینه پیش عارض او دم نمیزند
Ghazal 391به دنیا ساختم مشغول چشم روشن دل رابه این یک مشت گل مسدود کردم روزن دل را
Ghazal 392درین گلشن نباشد نعل در آتش چسان گل را؟که دارد یاد، هر خاری در او صد کاروان گل را
Ghazal 394نه آسان است بر گردن گرفتن کار عالم راسلیمان بار دیگر چون گرفت از دیو خاتم را؟
Miscellaneous poem 396در خشت خم به چشم حقارت نظر مکنخورشید ساغر از لب این بام شد بلند
Miscellaneous poem 398تیر از فراق شست تو می کرد ناله دوش؟یا بال عندلیب پر این خدنگ بود
Miscellaneous poem 405ای سنگدل عقیق تو بدنام می شودورنه مرا چه از دو سه دشنام می شود؟
Ghazal 404مکن کوتاه در ایام خط زلف پریشان راکه باشد ناگزیر از مد بسم الله دیوان را
Ghazal 408ز سرو و گل چمن مینا و جام آورد مستان راز بلبل مطرب رنگین کلام آورد مستان را
Ghazal 409ز منع افزون شود شوق گرستن بی قراران راکه افزاید رسایی از گره در رشته باران را
Miscellaneous poem 420تنها نه کار من به نگاه نخست کردهر کس که دید جلوه او پای سست کرد
Miscellaneous poem 423جان چون کمال یافت به جانانه می رسدانگور چون رسید به میخانه می رسد
Ghazal 423نبردم زیر خاک از عجز با خود دعوی خون رابه دست زخم دندان دادم آن لبهای میگون را
Ghazal 425شکوه حسن لیلی آنچنان پر کرد هامون راکه از جمعیت آهو، حصاری ساخت مجنون را
Ghazal 429اگر چه رنگ آن گل می برد از کار گلچین راهمان از شوخی بو می کند بیدار گلچین را
Miscellaneous poem 431روشندلان که آینه جان زدوده انداز روی حشر پرده هم اینجا گشوده اند
Ghazal 432تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را
Miscellaneous poem 434رخسار تو با خط سیه کار چه سازد؟آیینه به تردستی زنگار چه سازد؟
Ghazal 433صفای ساعدت نیلی شمارد دست موسی رابناگوش تو سازد تازه ایمان تجلی را
Ghazal 435هوا ابرست، پر کن از شراب ناب کشتی راکه از باد موافق بهترست این آب کشتی را
Ghazal 436دلم خاک مراد خویش داند نامرادی راکند گرد یتیمی گوهرم گرد کسادی را
Miscellaneous poem 440ترسم که مرا عشق به مردی نرسانددل را به شفاخانه دردی نرساند
Miscellaneous poem 441چون حرف زند، غنچه ز گفتار بماندچون جلوه کند، سرو ز رفتار بماند
Miscellaneous poem 442جمعی که سر خویش به فتراک تو بستندچندان که به گردش بود این دایره، هستند
Ghazal 441تکلف نیست در گفتار رند لاابالی راچنانت دوست میدارم که عاشق شعرِ حالی را
Miscellaneous poem 447(شکست حال پریشان ما چه فایده دارد؟خرابی دل ویران ما چه فایده دارد؟)