Miscellaneous poem 474

سرمه یعقوب را مالیده گرد دامنشدست برده است از ید بیضا بیاض گردنش

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 473

نماند از نارسایی مدی از احسان درین دریابه سیلی سرخ دارد روی خود مرجان درین دریا

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 475

کاکل او درهم است از شورش سودای خویشاز پریشانی ندارد زلف او پروای خویش

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 474

چسان گردد تهی از عقد گوهر سینه دریا؟که هر موج خطر قفلی است بر گنجینه دریا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 478

آه کان سرو گل اندام ز رعنایی هاجامه را فاخته ای کرده که نشناسندش

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 484

نیست در دیده ما منزلتی دنیا راما نبینیم کسی را که نبیند ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 486

هر که پیش از مرگ مرد از یک جهان غم شد خلاصهر که بیرون رفت از عالم، ز عالم شد خلاص

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 486

می شود راز دل از جبهه نمایان ما رانیست چون آینه پوشیده و پنهان ما را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 490

بازآ که بی تو رنگ نیاید به روی گلدر جیب غنچه زنگ برآورد بوی گل

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 502

حسن کی در دل چون سنگ نماید خود را؟باده در شیشه بیرنگ نماید خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 503

راه خوابیده رسانید به منزل خود رانرساندی تو گرانجان به در دل خود را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 505

ما به زور اشک، موج از روی جیحون می بریمچین جوهر از جبین تیغ بیرون می بریم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 507

ز کویت رفتم و الماس طاقت بر جگر بستمتو با اغیار خوش بنشین که من بار سفر بستم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 511

نمی کردم به نیرنگ خزان ترک وفاداریاگر روی دلی از غنچه این باغ می دیدم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 511

عشق سازد ز هوس پاک دل آدم رادزد چون شحنه شود امن کند عالم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 514

تلخیِ عالمِ ناساز شراب است مراتریِ بدگهران عالمِ آب است مرا

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 521

دل مقید به شکرزار هوس نیست مرارشته حرص به پا همچو مگس نیست مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 523

برون ز شیشه افلاک همچو رنگ زدیمبه عالمی که در او رنگ نیست چنگ زدیم

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 524

کمند زلف ترا چون به خویش رام کنیم؟به راه دام تو در خاک چند دام کنیم؟

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 525

آن که سوز جگر و دیده تر داد مراهمچو شمع از تن خود زاد سفر داد مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 527

صد خنده واکشم ز تو تا ترک جان کنمدر خون صد بهار روم تا خزان کنم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 532

تا دل از روی تو شد مطلع انوار مراچشم خورشید شود خیره ز رخسار مرا

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 539

گرم نصیحت دل دیوانه خودیمسنگیم و در کمینگه پیمانه خودیم

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 544

میزبانی که ز جان سیر کند مهمان راچه ضرورست که آراسته سازد خوان را؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 545

شد ز زنجیر فزون شور جنون مجنون راموج بال و پر رفتار شود جیحون را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 549

از نصیحت دم مزن با خاطر افگار منکز دوای تلخ بدخوتر شود بیمار من

Saib Tabrizi1 min
Miscellaneous poem 551

نیست غیری در حریم دیده نمناک مننام لیلی نقش می بندد ز اشک پاک من

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 554

نشد از روی تو سیراب نظر آینه راشرم رخسار تو خون کرد جگر آینه را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 555

چند بر کوردلان جلوه دهم معنی را؟پیش دجال کشم مایده عیسی را

Saib TabriziGhazal1 min
Miscellaneous poem 557

به تنهایی گل از وصل گلستان می توان چیدنکه بی شرمی است گل در پیش چشم باغبان چیدن

Saib Tabrizi1 min