Ghazal 5062

حرف سبک نمی بردم ازقرار خویشاز هر صدا چو کوه نبازم وقار خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5066

چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویشمحضر مکن درست به خون حلال خویش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5070

از بیقراری دل اندوهگین خویشخجلت کشم همیشه ز پهلونشین خویش

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5077

از صحبت افسرده روانان به حذر باشجویای جگر سوختگان همچو شرر باش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5086

جز چشم توای شوخ جانهاست فدایشبیمار ندیدم که توان مرد برایش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5091

که یابد رهایی ز دام نگاهش ؟که یک حلقه اوست چشم سیاهش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5095

ز موج لطف ،آن سیمین بنا گوشمرا کرده است چون خط حلقه درگوش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5099

هر که خموش از شکایت است زبانشحلقه ذکر خفی است مهر دهانش

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5113

مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خطکه می پیچد بساط حسن را برهم غبار خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5116

افتاد ماه عارض او در وبال خطزلفش هوا گرفت به یک گوشمال خط

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5121

می پرستان در سر کوی مغان گردند جمعتیرهای راست در پیش نشان گردند جمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5122

در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمعتا نپیوستم به خاموشی نیاسودم چو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5124

روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمعدر دل شبها رگ ابر بهارم همچو شمع

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5130

قرار و صبر ندارند عاشقان سماعهمیشه بر سر کوچ است کاروان سماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5131

ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمعکه خویش را نکند آب در گلستان جمع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5136

منم به نکهت خشکی ز بوستان قانعز وصل گل به خس و خار آشیان قانع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5138

دل مست حیرت و سر پرشور درسماعموسی به خواب بیخودی وطور درسماع

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5143

دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟عاشق از معشوق هیهات است جان دارد دریغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5146

عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغقطره خود را ندارد از صدف نیسان دریغ

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5153

چندان که بهارست و خزان است درین باغچشم و دل شبنم نگران است درین باغ

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5157

تا شد از نیسان رهین منت احسان صدفشد ز خجلت زیر دامن بحر را پنهان صدف

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 5158

گر کنی پنهان گهر را زیر دامان صدفسر برون آرد ز شوخی از گریبان صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5164

ز تلخرویی دریاست بی نیاز صدفکند به ابر گهر بار لب فراز صدف

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5165

زده است شرم لبت مهر بردهان صدفگره چگونه شود باز از زبان صدف؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5168

هرکجا دلمرده‌ای را یافت احیا کرد عشقجمله ذرات عالم را سویدا کرد عشق

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 5171

پر صدا شد چینی افلاک از فغفور عشقچون شرر هر ذره ای بیدار شد از شور عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5172

از پس صد پرده می تابد فروغ را ز عشقسرمه نتواند گرفتن راه برآواز عشق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5190

نقش و نگار مار بود سرنوشت خلقبا زهر کرده اند همانا سرشت خلق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5191

آزرده است گوشه نشین از وداع خلقغافل که اتصال حق است انقطاع خلق

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 5193

صبح قیامت بود چاک گریبان عشقشور دو عالم بود گرد نمکدان عشق

Saib TabriziGhazal1 min