Ghazal 670

شکوفه شور فکنده است در گلستان‌هاشده است خوان زمین گم درین نمکدان‌ها

Saib TabriziGhazal2 min
Miscellaneous poem 679

می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو

Saib Tabrizi1 min
Ghazal 679

می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 805

از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 807

تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 823

خوابیده تر از راه بود راحله مادر سینه صحراست گره قافله ما

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 852

ای فکر تو نقشبند جان‌هایک حلقه ذکرت آسمان‌ها

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 876

از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 948

هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 954

روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 957

خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 963

اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 981

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 990

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیده‌حالان را جمال دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1001

گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1007

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1017

از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1035

با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1077

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1080

کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1082

کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من استزخم شمشیر زبان خار مغیلان من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1083

خاکساری تا دلیل جان آگاه من استمی کند هموار هر چاهی که در راه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1090

آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1097

زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1100

کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1105

جویبار شیشه با دریای خم پیوسته استکشتی می را چرا ساقی به خشکی بسته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1106

تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1110

هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است

Saib TabriziGhazal3 min