Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
شکوفه شور فکنده است در گلستانهاشده است خوان زمین گم درین نمکدانها
Miscellaneous poem 679می به جامم می کند چشم خمارآلود توگل به طرحم می دهد روی بهارآلود تو
Ghazal 679می می کند خیال تنک ظرف آب راویرانه سیل می شمرد ماهتاب را
Ghazal 805از بدگهری می شکند گوهر رز رادر دل چه گره هاست ز زاهد بر رز را
Ghazal 807تا سوخت به داغ تو محبت جگرم راگلهای چمن آینه کردند پرم را
Ghazal 823خوابیده تر از راه بود راحله مادر سینه صحراست گره قافله ما
Ghazal 852ای فکر تو نقشبند جانهایک حلقه ذکرت آسمانها
Ghazal 876از شفق هر چند شوید چهره در خون آفتابزردرویی می کشد زان روی گلگون آفتاب
Ghazal 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاستگل که با بلبل نسازد دست گلچینش سزاست
Ghazal 954روی مطلب در نقاب یأس از ابرام ماستشمع در فانوس از پروانه خودکام ماست
Ghazal 957خاکساری برگ عیش خاطر آگاه ماستچون گهر گرد یتیمی خاک بازیگاه ماست
Ghazal 963اهل معنی را تماشا مانع جمعیت استحلقه چشمی که شد حیران، کمند وحدت است
Ghazal 981پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست
Ghazal 990عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیدهحالان را جمال دیگرست
Ghazal 1001گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است
Ghazal 1006گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است
Ghazal 1007گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است
Ghazal 1017از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است
Ghazal 1035با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است
Ghazal 1076شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است
Ghazal 1077لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است
Ghazal 1080کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است
Ghazal 1082کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من استزخم شمشیر زبان خار مغیلان من است
Ghazal 1083خاکساری تا دلیل جان آگاه من استمی کند هموار هر چاهی که در راه من است
Ghazal 1090آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست
Ghazal 1097زلف شب عنبر فشان از نکهت گیسوی اوستعطسه بی اختیار صبحدم از بوی اوست
Ghazal 1100کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست
Ghazal 1105جویبار شیشه با دریای خم پیوسته استکشتی می را چرا ساقی به خشکی بسته است؟
Ghazal 1106تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است
Ghazal 1110هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است