Ghazal 977

عیب نادان در زمان خامشی گویاترستپسته بی مغز در لب بستگی رسواترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 981

پیش ما دشنام جانان از شکر شیرین ترستروی تلخ بحر از آب گهر شیرین ترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 983

گوش بی دردان گران از خواب باشد بهتر استاین صدف پر گوهر سیماب باشد بهترست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 990

عرض نادادن کمال خود، کمال دیگرستچهرهٔ پوشیده‌حالان را جمال دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 992

حسن بالادست را هر روزشان دیگرستشعله جانسوز را هر دم زبان دیگرست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1001

گوش گیران قفس را نکهت گلشن بس استدیده کنعانیان را بوی پیراهن بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1006

گردش پرگار ما را حلقه مویی بس استمرکز سرگشتگی ها خال دلجویی بس است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1007

گرچه در دفع کدورت هر نوایی دلکش استدر میان سازها، نی تیر روی ترکش است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1017

از پریشان خاطری دلهای حیران فارغ استدیده قربانی از خواب پریشان فارغ است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1019

در دل هر کس بود درد طلب در منزل استآب در گوهر ز بی تابی به دریا واصل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1035

با لب خاموش حفظ آه کردن مشکل استاز گره این رشته را کوتاه کردن مشکل است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1076

شبچراغ اهل معنی چشم بیدار من استهمچو اختر در دل شب، روز بازار من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1077

لطف او با دیگران ناز و عتابش بر من استصحبت گرمش به اغیار و کبابش بر من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1080

کاسه سر را خطر از مغز پر جوش من استعالمی زین باده سر جوش مدهوش من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1082

کعبه عشقم، بلا ریگ بیابان من استزخم شمشیر زبان خار مغیلان من است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1083

خاکساری تا دلیل جان آگاه من استمی کند هموار هر چاهی که در راه من است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1090

آن که داغ لاله زار از روی آتشناک اوستسینه ما چاک چاک از غمزه بیباک اوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1100

کوه را پای ادب در دامن تمکین ازوستپله ناز بتان سنگدل سنگین ازوست

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1105

جویبار شیشه با دریای خم پیوسته استکشتی می را چرا ساقی به خشکی بسته است؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1106

تاک بالا دست من بیعت به طوبی بسته استخوشه ام عقد اخوت با ثریا بسته است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1110

هر که از داغ تو در دل لاله زاری داشته استدر دل آتش مهیا نوبهاری داشته است

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 1124

سیل در بنیاد تقوی از بهار افتاده استتوبه را آتش به جان از لاله زار افتاده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1134

نه همین آن سنگدل ما را فرامش کرده استمستی دارد که دنیا را فرامش کرده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1145

بوسه از لعلت قدح در چشمه کوثر زده استخنده از تنگ دهانت غوطه در شکر زده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1160

اشک ریز از مالش چرخ دغا آسوده استخوشه پروین ز رنج آسیا آسوده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1165

مهربانی از میان خلق دامن چیده استاز تکلف، آشنایی برطرف گردیده است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1166

در بهشت است آن که چشمش از جهان پوشیده استبر سر گنج است پایی کز طلب خوابیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1172

دل به سر رفته است تا آن نقش پا را دیده استفرصتش بادا که محراب دعا را دیده است

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 1178

این که روزی بی تردد می رسد افسانه استپنجه کوشش کلید رزق را دندانه است

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 1180

گردش گردون به چشمم گردش پیمانه استعالم از کیفیت حسن تو یک میخانه است

Saib TabriziGhazal1 min