Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
چهره گلرنگ را پیمانه ای در کار نیستنرگس مخمور را میخانه ای در کار نیست
Ghazal 1276حسن را جز چشم حیران، دست دامنگیر نیستعکس را پای سفر ز آیینه تصویر نیست
Ghazal 1280هیچ باری از سبو بر دوش اهل هوش نیستهر که از دل بار بردار گران بر دوش نیست
Ghazal 1291موج آب زندگی جز پیچ و تاب عشق نیستسوزد از لب تشنگی هر کس کباب عشق نیست
Ghazal 1327تا مرا عشق بلند اقبال در زنجیر داشتپیچ و تاب من شکوه جوهر شمشیر داشت
Ghazal 1334آن لب نو خط غباری از دل ما برنداشتآب خضر از دل سیاهی فکر اسکندر نداشت
Ghazal 1357کاروان گریه از چشمم ندانم چون گذشتتا سر مژگان رسید، از صد محیط خون گذشت
Ghazal 1358از سر خاک شهیدان یار خوش سنگین گذشتاز محیط آتشین نتوان به این تمکین گذشت
Ghazal 1361روزگار ما به غفلت از تن آسانی گذشتعمر ما چون چشم قربانی به حیرانی گذشت
Ghazal 1366هر که خود را یافت، دولت در کنار خویش یافتحاصل روی زمین را در غبار خویش یافت
Ghazal 1367از جهان تلخ نتوان با درشتی کام یافتکز زبان چرب، تشریف شکر بادام یافت
Ghazal 1368لفظ معنی شد، در آن تنگ دهن مأوا نیافتخرده گل آب شد، در غنچه او جا نیافت
Ghazal 1370گرچه از بیداد خسرو زین جهان فرهاد رفتدولت او هم به اندک فرصتی بر باد رفت
Ghazal 1376زهرخند ای دل که دور گریه مستانه رفتروزگار دار و گیر شیشه و پیمانه رفت
Ghazal 1386حیف خود با آه گرم از آسمان باید گرفتآتشی تا هست زور این کمان باید گرفت
Ghazal 1398خانه دل روشنی از دیده روشن گرفتزنده دل را کرد در گور آن که این روزن گرفت
Ghazal 1400جوهر شمشیر غیرت پیچ وتاب از من گرفتموج این دریای ساکن اضطراب از من گرفت
Ghazal 1410دست بر هر چه فشاندم به رگ جان آویختدامن از هر چه کشیدم به گریبان آویخت
Ghazal 1411چهره صاف تو آیینه اندیشه نماستجان ز سیمای تو چون آب ز گوهر پیداست
Ghazal 1415فرح آباد من آنجاست که جانان آنجاستاشرف آنجاست که آن سرو خرامان آنجاست
Ghazal 1416نه خط از چهره آن آینه سیما برخاستکه درین آینه، جوهر به تماشا برخاست
Ghazal 1429کار سرجوش کند درد ایاغی که مراستپر طاوس بود پای چراغی که مراست
Ghazal 1433دل بی صبر به طوفان بلا رهبر ماستبال موج خطر از کشتی بی لنگر ماست
Ghazal 1434عشرت روی زمین در دل ویرانه ماستخلوت سینه پر آه، پریخانه ماست
Ghazal 1446دل ازان نخل به امید ثمر خرسندستگره جبهه خوبان، گره پیوندست
Ghazal 1448خواجه بیتاب در اظهار زر و مال خودستنعل طاوس در آتش ز پر و بال خودست
Ghazal 1457لاله رویی که ازو خار مرا در جگرستبرگریزان دل و باغ و بهار نظرست
Ghazal 1458سنگ در دیده ارباب بصیرت گهرستخاک در پله میزان قناعت شکرست
Ghazal 1459راز من نقل مجالس ز صفای گهرستهمچو آیینه مرا هر چه بود در نظرست
Ghazal 1464شکوه از گردش گردون ز بصیرت دورستگوی چوگان قضا در حرکت مجبورست