Saib Tabrizi
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
اگر ز دیده ام ای سروناز خواهی رفتچگونه از دلم ای دلنواز خواهی رفت؟
Ghazal 1841ز فرقت تو ز دل امشب اضطراب نرفتستاره محو شد و چشم من به خواب نرفت
Ghazal 1843به ابر اگر چه توان چشم آفتاب گرفتنمی توان دل بیدار را به خواب گرفت
Ghazal 1853سر جوش داغ بر دل ما نوبهار ریختدردی که ماند بر جگر لاله زار ریخت
Ghazal 1860چشم خوشی که مست و خرابش شوم کجاست؟سر خوش ز شیوه های عتابش شوم کجاست؟
Ghazal 1877از آه، حسن را خطر بی نهایت استخط بر چراغ حسن تو دست حمایت است
Ghazal 1878تازه است دایم از سیهی داغ عندلیبدر گلشنی که زاغ و زغن بی نهایت است
Ghazal 1888دیوانه خموش به عاقل برابرستدریای آرمیده به ساحل برابرست
Ghazal 1895با ما یکی است هر که ز مردم جداترستدرمان ماست هر که به درد آشناترست
Ghazal 1896از شادی جهان غم دلدار خوشترستاین است آن غمی که ز غمخوار خوشترست
Ghazal 1900آیینه دار روی تو شرم و حیا بس استپهلونشین سرو تو بند قبا بس است
Ghazal 1901خشتی مرا ز کوی تو در زیر بس استسرمایه فراغت من اینقدر بس است
Ghazal 1902رخساره ترا ز عرق دیدهبان بس استشبنم برای تازگی گلستان بس است
Ghazal 1903صبح امید من نفس سرد من بس استچشم سفید، روزن بیت الحزن بس است
Ghazal 1905باغ و بهار چشم پر آب من آتش استساقی و مطرب و می ناب من آتش است
Ghazal 1911روی تو برق خرمن آسایش دل استزلف تو تازیانه جانهای غافل است
Ghazal 1916عرش بلند مرتبه بنیان آدم استخورشید عقل، شمسه ایوان آدم است
Ghazal 1919هر چند چشم مست تو هشیار عالم استبا بوالهوس شراب مخور، کار عالم است
Ghazal 1941شیطان دلیر بر تو ز حال خراب توستدزدی است این که پرده گلیمش ز خواب توست
Ghazal 1944زان آتشین میی که ز لب در ایاغ توستیاقوت آبدار بتان سنگداغ توست
Ghazal 1945رزق وسیع در قدم میهمان توستهر کس که میهمان تو شد میزبان توست
Ghazal 1948آدم نه ای و روضه رضوانت آرزوستخاتم نه ای و دست سلیمانت آرزوست
Ghazal 1963بر طفل اشک خون جگر دست یافته استدر آب، رنگ چون به گهر دست یافته است؟
Ghazal 1967چشم قدح به جلوه مینای باده استاین شوخ چشم، قمری سرو پیاده است
Ghazal 1993آب حیات ما ز شراب شبانه استعیش مدام، زندگی جاودانه است
Ghazal 1995تا در ترددست نفس، جان روانه استبر باد پای عمر، نفس تازیانه است
Ghazal 1999غم را اگر برون ندهد سینه آینه استگر زنگ را فرو خورد آیینه آینه است
Ghazal 2000هر غنچه زین چمن دل در خون نشانده ای استهر شاخ نرگسی نظر بازمانده ای است
Ghazal 2004گنجینه جواهر ما پاک گوهری استنقدی که در خزانه ما هست بی زری است
Ghazal 2020از شش جهت به کعبه مقصد سبیل هستدر هر زمین که جاده نباشد دلیل هست