Ghazal 2570

تا خدنگ غمزه بال و پرفشانی می‌کندخون ما افسردگان رقص روانی می‌کند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2580

محو شد نور خرد تا شد مرا سودا بلندروزها کوتاه گردد چون شود شبها بلند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2582

برق ما نگذاشت دود از خار و خس گردد بلندپیش ما چون ناله اهل هوس گردد بلند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2583

خنده چون زان غنچه مستور می‌گردد بلنداز جگرگاه بدخشان شور می‌گردد بلند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2585

نور شمع طور کی گردد زهر محفل بلند؟کی شود این شعله جانسوز از هر دل بلند؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2593

کی به هر چشمی نظربازان تماشایش کنند؟هم مگر نور اقتباس از روی زیبایش کنند

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2596

غنچه خسبانی که از زانوی خود بالین کننداز شکست تن کمند شوق را پرچین کنند

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2610

بر دل بی آرزو زندان تن صحرا بودچشمه سوزن به تار بی گره دریا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2611

دم زخواهش چون مصفا شد دم عیسی بوددست چون شد از طمع کوته ید بیضا بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2619

یاد ایامی که بزم عیش ما معمور بودمغز ما از نشأه می پرده دار حور بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2626

از قبول نقش، دل دایم پریشان حال بودگر غباری داشت این آیینه از تمثال بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2634

روح را در تنگنای جسم کی شادی بود؟مرغ دام افتاده را شادی در آزادی بود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2656

در دل هرکس که ذوق جستجو پیدا شودقطره اش در عین گوهر واصل دریا شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2660

عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شوداین نه دریایی است کاو را ساحلی پیدا شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2672

حاش لله از ملامت شوق جانان کم شودخارخار کعبه از خار مغیلان کم شود

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2673

گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شودپوچ گو گردد کهنسالی که بی دندان شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2676

خاک نتواند حجاب دیده روشن شوددیده روشن چراغی نیست بی روغن شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2679

حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟سنگ راه سیل بی زنهار منزل کی شود؟

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2717

دل ز احیای شب دیجور روشن می شودزین جواهر سرمه چشم کور روشن می شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2719

از تجرد نور حکمت در دل افزون می‌شودخُم چو خالی شد ز مِی ، جایِ فلاطون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2720

از نظربازان کمال حسن افزون می‌شوداز فشار طوق قمری سرو موزون می‌شود

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2744

چشم فتانت که داد دلبریایی می دهدغمزه را تعلیم کافر ماجرایی می دهد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2755

شوخی میخانه از محراب می باید کشیداز سراب خشک، ناز آب می باید کشید

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2766

تا خط مشکین لب لعل ترا در بر کشیدموج بیتابی الف بر سینه کوثر کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2769

از سرم چون شمع آخر سوز پنهان سر کشیدز آنچه دامن می کشیدم از گریبان سر کشید

Saib TabriziGhazal2 min
Ghazal 2772

زلف او موی سفید نافه را در خون کشیدشاخ سنبل را زگلشن موکشان بیرون کشید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2774

از گداز جسم، جان پاک گوهر شد سفیدآخر از خاکستر خود روی اخگر شد سفید

Saib TabriziGhazal3 min
Ghazal 2785

گردش سال است، می در ساغر عشرت کنیدگوش مینا را تهی از پنبه غفلت کنید

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2796

زخط پشت لب آن طاق ابرو از نظر افتدکه نقش آخر از نقش نخستین خوبتر افتد

Saib TabriziGhazal1 min
Ghazal 2797

در آن مجلس که از مستی رخت طاقت گداز افتداگر خورشید تابان چهره افروزد به گاز افتد

Saib TabriziGhazal1 min