Mohammad-Hossein Shahriar · Ghazal
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
به تیرهبختی خود کس نه دیدم و نه شنیدمز بخت تیره خدایا چه دیدم و چه کشیدم
Ghazal 87اگرچه رند و خراب و گدای خانه به دوشمگدائی در عشقت به سلطنت نفروشم
Ghazal 99سر برآرید حریفان که سبویی بزنیمخواب را رخت بپیچیم و به سویی بزنیم
Ghazal 103از تو بگذشتم و بگذاشتمت با دگرانرفتم از کوی تو لیکن عقبِ سر نگران
Ghazal 104یا رب آن یوسف گم گشته به من بازرسانتا طربخانه کنی بیت حزن بازرسان
Ghazal 110نالد به حال زار من امشب سه تار مناین مایهٔ تسلی شب های تار من
Ghazal 113تیرهگون شد کوکبِ بختِ همایونفالِ منواژگون گشت از سپهر واژگون اقبالِ من
Ghazal 116عشقی که درد عشق وطن بود درد اواو بود مرد عشق که کس نیست مرد او
Ghazal 118ای آفتاب هالهای از روی ماه تومه بر لب افق لبهای از کلاه تو
Ghazal 145نه عقلی و نه ادراکی و من خود خاک و خاشاکیچه گویم با تو کز عزت ورای عقل و ادراکی
Ghazal 146ای گل به شکر آنکه در این بوستان گلیخوش دار خاطری ز خزان دیده بلبلی
Ghazal 156شاهد شکفته مخمور چون شمع صبحگاهیلرزان به سان ماه و لغزان به سان ماهی
Ghazal 7شب به هم درشکند زلف چلیپایی راصبحدم سردهد انفاس مسیحایی را
Ghazal 16ای جگرگوشه، کیست دمسازت؟با جگر حرف میزند سازت
Ghazal 30سری به سینه خود تا صفا توانی یافتخلاف خواهش خود تا خدا توانی یافت
Ghazal 32رفتم و بیشم نبود روی اقامتوعده دیدار گو بمان به قیامت
Ghazal 41جوانی حسرتا با من وداع جاودانی کردوداع جاودانی حسرتا با من جوانی کرد
Ghazal 47صبا به شوق، در ایوان شهریار آمدکه خیز و سر به در از دخمه کن، بهار آمد
Ghazal 58تا که از طارم میخانه نشان خواهد بودطاق ابروی توام قبله جان خواهد بود
Ghazal 59شمعی فروخت چهره که پروانهٔ تو بودعقلی درید پرده که دیوانهٔ تو بود
Ghazal 63گر به پیرانه سرم بخت جوانی به سر آیداز در آشتیَم آن مه بیمهر درآید
Ghazal 64تا دهن بستهام از نوشلبان میبرم آزارمن اگر روزه بگیرم رطب آید سر بازار
Ghazal 65دیدمت دورنمای در و بام ای شیرازسرم آمد به برِ سینه؛ سلام ای شیراز
Ghazal 66فَرُّخا از تو دلم ساخته با یاد هنوزخبر از کوی تو میآوردم باد هنوز
Ghazal 67شب است و باغ گلستان خزان رؤیاخیزبیا که طعنه به شیراز میزند تبریز
Ghazal 68اگر که شبرو عشقی چراغ ماهت بسستاره چشم و چراغ شب سیاهت بس
Ghazal 70آتشی زد شب هجرم به دل و جان که مپرسآن چنان سوختم از آتش هجران که مپرس
Ghazal 71به تودیع تو جان میخواهد از تن شد جدا حافظبه جان کندن وداعت میکنم حافظ خداحافظ
Ghazal 73از غم جدا مشو که غنا میدهد به دلاما چه غم غمی که خدا میدهد به دل
Ghazal 76تا هستم ای رفیق ندانی که کیستمروزی سراغ وقت من آئی که نیستم