Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
نه به دولت نظری خواهم داشتنه ز سلوت اثری خواهم داشت
Qasida 75مرد آن بود که از سر دردی قدم زنددرد آن بود که بر دل مردان رقم زند
Qasida 84مشتی خسیس ریزه که اهل سخن نیندبا من قران کنند وقرینان من نیند
Qasida 105در جهان کس نیست اندوه جهان کس مخورکوس عزلت زن دوال رایگان کس مخور
Qasida 107صبح ز مشرق چو کرد بیرق روز آشکارخنده زد اندر هوا بیرق او برقوار
Qasida 115کو دلی کانده کسارم بود و بساز جهان زو بودهام خشنود و بس
Qasida 136بیباغ رخت جهان مبینامبیداغ غمت روان مبینام
Qasida 159نطع بگسترد عشق پای فرو کوب هانخانه فروشی بزن آستیی برفشان
Qasida 165ای نایب عیسی از دو مرجانوی کرده ز آتش آب حیوان
Qasida 171زین بیش آبروی نریزم برای نانآتش دهم به روح طبیعی به جای نان
Qasida 183لشکر غم ران گشاد و آمد دوران اوابلق روز و شب است نامزد ران او
Rubai 3دل خاص تو و من تن تنها اینجاگوهر به کفت بماند و دریا اینجا
Rubai 9پذرفت سه بوس از لب شیرین ما رایک شب به فریب داشت غمگین ما را
Rubai 32گر عهد جوانی چو فلک سرکش نیستچندین چه دَوَد که پای بر آتش نیست
Rubai 39مسکین تن شمع از دل ناپاک بسوختزرین تنش از دل شبهناک بسوخت
Rubai 70عشقی که ز من دود برآورد این استخون میخورم و به عشق درخورد این است
Rubai 80آن نرگس مخمور تو گلگون چون است؟بادام تو پستهوار پر خون چون است؟
Rubai 82تا یار عنان به باد و کشتی داده استچشمم ز غمش هزار دریا زاده است
Rubai 103خواهند جماعتی که تزویر کننداز حیله طریق شرع تغییر کنند
Rubai 118ای صاحب رای کامل و بخت بلندسعی تو برای مال دنیا تا چند
Rubai 120دردی است مرا به دل دوایم بکنیدگرد سر آن شوخ فدایم بکنید
Rubai 124آن تن که حساب وصل میراند نماندو آن جان که کتاب صبر میخواند نماند
Rubai 127تا عشق به پروانه درآموختهاندزو در دل شمع آتش افروختهاند
Rubai 128در راه تو گوشم از خبر باز افتاددر وصل تو چشمم از نظر باز افتاد
Rubai 133بخت ار به تو راه دادنم نتواندباری ز خودم خلاص دادن داند
Rubai 150خاقانی امید بر تو بیشی نکندکس بر تو به گاه عهد پیشی نکند
Rubai 151تا چشم رهی چشم تو را چشمک داداز چشمهٔ چشم من دو صد چشمه گشاد
Rubai 156تا زخم مصیبت دل خاقانی آزرداز نالهٔ او جهان بنالید به درد
Rubai 161آن شب که دلم نزد تو مهمان باشدجانم همه در روضهٔ رضوان باشد
Rubai 179ای نیش به دل زین فلک سفله نوازوی شیشهٔ عشرت شکن شعبده باز