Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
روزی فلکم بخت اگر بازآردیار از دل گم بوده خبر بازآرد
Rubai 106خواهی شرفت هر دمی اعلا باشدباشد طلب فروتنی تا باشد
Rubai 131در باغچهٔ عمرِ منِ غم پروردنه سرو نه سبزه ماند، نه لاله، نه ورد
Rubai 144دندان من ار دوش لبت رنجان کردتب با تن من به رنج صد چندان کرد
Rubai 154رخسارهٔ عاشقان مزعفر بایدساعت ساعت زمان زمانتر باید
Rubai 159ای بت علم سیه ز شب صبح ربودبرخیز و می صبوحی اندر ده زود
Rubai 172خاکی دل من به آتش آگنده مدارآبم مبر و چو خاکم افکنده مدار
Rubai 175ای نام تو در شهر به خوبی مشهوروصل تو تمنای هزاران مهجور
Rubai 177دود تو برون شود ز روزن یک روزمرغ تو بپرد از نشیمن یک روز
Rubai 190ماند به بهشت آن رخ گندم گونشعشاق چو آدم است پیرامونش
Rubai 205بنمود بهار تازه رخسار ای دلبر باد نهاده باده پیش آر ای دل
Rubai 218در مدرسهها درس غلط فهمیدیماز معنیها لفظ فقط فهمیدیم
Rubai 222امروز که خورشید سمای سخنمکس را نرسد دست به پای سخنم
Rubai 229با آنکه به هیچ جرم رای آوردمصد ره به تو عذر جان فزای آوردم
Rubai 236خورشیدی و نیلوفر نازنده منمتن غرقه به اشک در شکرخنده منم
Rubai 240غمخوار توام غمان من من دانمخونخوار منی زیان من من دانم
Rubai 242در خواب شوم روی تو تصویر کنمبیدار شوم وصل تو تعبیر کنم
Rubai 256خاقانی ازین چرخ سیه کاسهٔ دونچونی تو در این گلخن خاکسترگون
Rubai 269مجلس ز می دو ساله گردد روشنچشم طرب از پیاله گردد روشن
Rubai 292گفتی که تو را شوم مدار اندیشهدل خوش کن و بر صبر گمار اندیشه
Rubai 307ای گشته دلم در غم تو صد پارهعیش و طرب از نزد رهی آواره
Rubai 312بر سر کنم از عشق تو خاک همه کویای برده مرا آتش تو آب از روی
Rubai 313خاقانی اگر در کف همت گرویهان تا ز پی جاه، چو دونان ندوی
Rubai 321تا بود جوانی آتش جان افزایجان باز چو پروانه بدم شیفته رای
Rubai 340خاقانی را همیشه بیغاره زنیهم نیش به جان او چو جرّاره زنی
Rubai 349سلطانی و طغرای تو نیکو روییرویت زده پنج نوبت نیکویی
Qit'a 7ای در برگزیده که غواص کردهایدر بحر فکر خاطر دردانه سنج را
Qit'a 15گفتی از شاهان تو را دل فارغ استدل ز شاهان فارغ است آری مرا
Qit'a 23چون ز یاران رفته یاد آرمآه و واحسرتا علی من مات
Qit'a 33نه همت من به پایه راضی استنه پایه سزای همتم هست