Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Ghazal 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Ghazal 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Ghazal 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد
Ghazal 177آباد بر آن شب که شب وصلت ما بودزیرا که نه شب بود که تاریخ بقا بود
Ghazal 202از این دهرنگتر یاری نپندارم که دارد کساز این بینورتر کاری نپندارم که دارد کس
Ghazal 206هر دل که غم تو داغ کردشخون جگر آمد آب کردش
Ghazal 220ز خاک پاشی در دستخون فروماندیمز پاکبازی نقش فنا فرو خواندیم
Ghazal 225گرچه به دست کرشمهٔ تو اسیرماز سر کوی تو پای بازنگیرم
Ghazal 228خون دلم مخور که غمان تو میخورمرحمی بکن که زخم سنان تو میخورم
Ghazal 244مرا گوئی چه سر داری، سر سودای او دارمبه خاک پای او کهامید خاک پای او دارم
Ghazal 252امروز دو هفته است که روی تو ندیدمو آن ماه دو هفت از خم موی تو ندیدم
Ghazal 255خوش خوش از عشق تو جانی میکنموز گهر در دیده کانی میکنم
Ghazal 305خیال روی توام غمگسار و روی تو نهبه هر سوئی که کنم راه، راه سوی تو نه
Ghazal 313ای زیر نقاب مه نمودهماه من و عید شهر بوده
Ghazal 339آن لعل شکر خنده گر از هم بگشاییحقا که به یک خنده دو عالم بگشایی
Ghazal 362به رخت چه چشم دارم که نظر دریغ داریبه رهت چه گوش دارم که خبر دریغ داری
Ghazal 368هدیهٔ پای تو زر بایستیرشوهٔ رای تو زر بایستی
Ghazal 374گر بر در وصالت امید بار بودیبس دیده کز جمالت امیدوار بودی
Ghazal 382ز من گسستی و با دیگران بپیوستیمرا درست شد اکنون که عهد بشکستی
Ghazal 383یک زبان داری و صد عشوهگریمن و صد جان ز پی عشوه خری
Ghazal 387خاکم که مرا منی نیابیبادم که مرا تنی نیابی
Ghazal 393تعاطی الکأس من شأن الصبوحِفاسق الراح یا ریحان روحی
Ghazal 398چو عمر رفته تو کس را به هیچ کار نیاییچو عمر نامده هم اعتماد را نبشایی
Ghazal 400لالهرخا! سمنبرا! سروِ روان کیستی؟سنگدلا! ستمگرا! آفتِ جانِ کیستی؟
Qasida 4سریر فقر تو را سر کشد به تاج رضاتو سر به جیب هوس درکشیده اینت خطا
Qasida 34این پرده کاسمان جلال آستان اوستابری است کافتاب شرف در عنان اوست
Qasida 37عهد عشق نیکوان بدرود بادوصل و هجران هر دوان بدرود باد
Qasida 39بانوی تاجدار مرا طوقدار کردطوق مرا چو تاج فلک آشکار کرد
Qasida 41خسرو بدار ملک جم ایوان تازه کرددر هشت خلد مملکه بستان تازه کرد