Khaqani Shirvani · Poetry
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
عیسی دورانم و این کور شد دجال منقدر عیسی کی نهد دجال ناموزون کور
Qit'a 202ای خواجه حساب عمر برگیرزین خط دو رنگ شام و شبگیر
Qit'a 207جان عطارد از تپش خاطر وحیدچونان بسوخت کز فلک آبی نماندش
Qit'a 222صِدتُ فی بغدادَ ظَبیاً قَد اُلِفصُدغُهُ جیمٌ و ذا قَدٍّ اَلِف
Qit'a 223باز به میدان ما فوج بلا بسته صفپای فلک در میان رسم امان بر طرف
Qit'a 224این گربه چشمک این سگک غوری غرکسگسارک مخنثک و زشت کافرک
Qit'a 237خاقانیا به کعبه قسم یاد کن که منزانگه که کعبهوار در این سبز پردهام
Qit'a 241بخ بخ ار فاروق ثانی را کنم مدحت به جانکاجتهاد حیدری رای مُصیبش یافتم
Qit'a 245جمال شاه سخا بود و بود تاج سرموحید گنج هنر بود و بود عم به سرم
Qit'a 248فرزند بمرد و مقتدا همماتم ز پی کدام دارم
Qit'a 253نه سیل است طوفان نوح است ویحکمن از نوح طوفان سخا میگریزم
Qit'a 261بر درد دل دوا چه بود تا من آن کنمگویند صبر کن، نه همانا من آن کنم
Qit'a 266دی فرد و خفته بخت سوی ارمن آمدمامروز جفت نعمت بسیار میروم
Qit'a 272ز کام نهنگان برون آمدیمز غرقاب دریای خون آمدیم
Qit'a 289قسم تو ریاست از ریاستاسمی است شریف و معنیی دون
Qit'a 295ای پور ز خاقانی اگر پند پذیریزین پس نشود عالم خاک آبخور تو
Qit'a 302دبیر ما به صفت روبه است گوا دم اوبلی هر آینه روباه را دم است گواه
Qit'a 307بر در خواجه از تظلم خلقبشنو آن نالهٔ پراکنده
Qit'a 309هرچه امن و فراغت است و کفافیافت خاقانی از جهان هر سه
Qit'a 310ای چرخ لاجوردی بس بوالعجب نمائیکآیینهٔ خسان را زنگارها زدائی
Qit'a 314اهل دلی ز اهل روزگار نیابیانس طلب چون کنی که یار نیابی
Qit'a 317گر به دل آزاد بودمی چه غمستیعقدهٔ سودا گشودمی چه غمستی
Qit'a 347رشیدکا ز تهی مغزی و سبک خردیبه زیر پوست همی دان که بس گران جانی
Qit'a 348گویند کز تبی ملک الشرق درگذشتای قهر زهردار الهی چنین کنی
Tarji-band 5سر چو آه عاشقان برکرد صبحعطر آتش زای زآن برکرد صبح
Tarkib-band 6این جان ز دام گلخن تن درگذشتنی استوین دل به بام گلشن جان برگذشتنی است
Tarkib-band 8کارم از دست پایمرد گذشتآهم از چرخ لاجورد گذشت
Ghazal 12درد زده است جان من میوهٔ جان من کجادرد مرا نشانه کرد دردْ نشان من کجا
Ghazal 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Ghazal 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد