Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
کشد مو بر تن نخجیر تیر از شوق پیکانشبه دل چون رنگ بر گل میدود زخم نمایانش
Ghazal 208چو به خنده بازیابم اثر دهان تنگشصدف گهر نماید شکر عقیق رنگش
Ghazal 209خستهام نیک از بد ایام خویشطیرهام بر طالع پدرام خویش
Ghazal 216بر سریر نیاز میغلطمبر چراگاه ناز میغلطم
Ghazal 218در سایهٔ شب شکست روزمخورشید سیاه شد ز سوزم
Ghazal 248دیده در کار لب و خالش کنمپیشکش هم جان و هم مالش کنم
Ghazal 249دل به سودای بتان دربستهامبتپرستی را میان دربستهام
Ghazal 260نزل عشقت جان شیرین آورمهدیهٔ زلفت دل و دین آورم
Ghazal 266دست از دو جهان کشیده خواهمیک اهل به جان خریده خواهم
Ghazal 270دارم سر آنکه سر برآرمخود را ز دو کون بر سر آرم
Ghazal 273خرمی کان فلک دهد غم داندل که با غم بساخت خرم دان
Ghazal 276ای صبح مرا حدیث آن مه کنای باد، مرا ز زلفش آگه کن
Ghazal 281آب و سنگم داد بر باد آتش سودای مناز پری روئی مسلسل شد دل شیدای من
Ghazal 286ای لعل تو پردهدار پروینوای زلف تو سایبان نسرین
Ghazal 299پشت پایی زد خرد را روی تورنگ هستی داد جان را بوی تو
Ghazal 302ای تماشاگاه جانها طرف لالهستان تومطلع خورشید زیر زلف مه جولان تو
Ghazal 308ای از پی آشوب ما از رخ نقاب انداختهلعل تو سنگ سرزنش بر آفتاب انداخته
Ghazal 309سرمستم و تشنه، آب دردهآن آتشگون گلاب درده
Ghazal 346جان از تنم برآید چون از درم درآئیلب را به جای جانی بنشان به کدخدائی
Ghazal 351درآ کز یک نظر جان تازه کردیبسا عشق کهن کان تازه کردی
Ghazal 352دوست داری که دوستدار کُشیهر دلی را هزار بار کشی
Ghazal 359به خرد راه عشق میپوئیبه چراغ آفتاب میجوئی
Ghazal 388ماهی که مه از قفای او بینیخورشید ز روی و رای او بینی
Ghazal 396قم بکرة و خذها با کورة الحیاتِفالدیک قد ینادی هات السُّلاف هاتِ
Ghazal 399دیوانه شوم چون تو پریوار نماییدر سلسلهٔ زلفِ پری، مار نمایی
Ghazal 401باز از نوای دلبری، سازی دگرگون میزنیدیر است تا در پردهای، از پرده بیرون میزنی
Qasida 1جوشن صورت برون کن در صف مردان درآدل طلب کز دارِ ملکِ دل توان شد پادشا
Qasida 30رستم و بهرام را بهم چه مصاف استاین دو خلف را بهم چه خشم و خلاف است
Qasida 43آن مه نو بین که آفتاب برآوردغنچهٔ گل بین که نوبهار درآورد
Qasida 49تشنهٔ دل به آب مینرسددیده جز بر سراب مینرسد