Khaqani Shirvani
- Love
- Divine love
- Separation
- Wine and the tavern
- Nature and spring
- Fate
- Death
- Wisdom and advice
- Homeland
- Praise
- Satire
- Lament
زین اشارت که کرد خاقانیسرفراز است بلکه تاجوَر است
Qit'a 46شاکرم از عزلتی که فاقه و فقر استفارغم از دولتی که نعمت و ناز است
Qit'a 77نه معن زائده دانم نه حاتم طائینه آنکه از پی هجران میهمان بگریست
Qit'a 100رای اقضی القضاة اگر خواهدزله پیش از نکاح بفرستد
Qit'a 115با آینهٔ ضمیر مخدومخواهد که نفس زند نیارد
Qit'a 117دلت خاقانیا زخم فلک راستکه آن چوگان جز این گویی ندارد
Qit'a 136خاقانی ار زبان ز سخن بست حق اوستچند از زبان نیافته سودی زیان کشد
Qit'a 201علم دین کیمیاست خاقانیکیمیائی سزای گنج ضمیر
Qit'a 203من خدمت تو کردم و تو حق شناس نهالحق خیال توست به جای تو حق شناس
Qit'a 209زین خام قلتبان پدری دارمکز آتش آفرید جهاندارش
Qit'a 249برد بیرون مرا ز ظلمت شکاین چراغِ یقین که من دارم
Qit'a 270خواجه بر من درِ نیکی دربستچه کنم لب به بدی نگشایم
Qit'a 296خواجه بر استر رومی خر مصری میدیدگفتم از صد خر مصری است به آن دُلدُل تو
Qit'a 308زهر است مرا غذای هر روزهزین کاسهٔ سرنگون پیروزه
Qit'a 311تو همه کاخ طرب سازی و خاقانی رادر همه تبریز اندهکدهای بینم جای
Qit'a 328چون یوسف سپهر چهارم ز چاه دیآمد به دلو در طلب تخت مشتری
Qit'a 362سعد و نحس شب سپید و سیاهخاتم مُقتَفی نمیشاید
Tarkib-band 5دوستی کو تا به جان دربستمیپیش او جان را میان دربستمی
Ghazal 14گر مدعی نهای غم جانان به جان طلبجان چون به شهر عشق رسد نورَهان طلب
Ghazal 19کار عشق از وصل و هجران درگذشتدرد ما از دست درمان درگذشت
Ghazal 26آگه نهای که بر دلم از غم چه درد خاستمحنت دواسبه آمد و از سینه گرد خاست
Ghazal 40فرمان ملک چه ساحری ساختکز سحر بهار آزری ساخت
Ghazal 50روی تو دارد ز حسن آنچه پری آن نداشتحسن تو دارد ملک آنکه سلیمان نداشت
Ghazal 91دل پیش خیال تو صد دیده برافشانددر پای تو هر ساعت جانی دگر افشاند
Ghazal 106ذره نماید آفتاب ار به جمال تو رسدعین کمال خسته باد ار به کمال تو رسد
Ghazal 110مهر تو بر دیگران نتوان نهادگوهر اندر خاکدان نتوان نهاد
Ghazal 112مرا وصلت به جانی برنیایدتو را صد جان به چشم اندر نیاید
Ghazal 115بوسهگهِ آسمان نعل سمند تو بادنوردِه آفتاب بخت بلند تو باد
Ghazal 153تا مرا عشق یار غار افتادپای من در دهان مار افتاد
Ghazal 154دلبر آن به که کسش نشناسدنوبر آن به که خسش نشناسد