Adət
Toyda oynadılar, ürək açdılar,sonra gecəyarı dağılışdılar.Yolda gileyləndi biri əlbəəl;– Qız çörək yeyirdi.– Mən ölüm?– Sən öl!– Oğlanı görmüşdüm neçə il əvvəl,gəzənin biriydi.– Mən ölüm?– Sən öl!– Onlar evlənsə də yaşayan deyil.Qız on yaş böyükdü.– Mən ölüm?– Sən öl!Ölməyin, ölməyin, yazıqsınız siz,ölsün birdəfəlik bu adətiniz.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/neriman-hesenzade-adet
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
“Nabat xalanın çörəyi” əsərinin oxucusuna*Nəriman əmiyə qılınc al, ata,
İstiqlal laylasıOtuzillik qonşum şair Əli Tudənin ölümündən*sonra dünyaya bir oğul nəvəsi gəldi. Bir axşam*
KitabxanaçıLimon xanım gözəl-göyçəkkitabxana işçisiydi.
Mir Cəlal heyy...Mir Cəlalın tək özüydü Mir Cəlala bərabər,söhbətinin yarı həsrət, sevincinin yarı qəm.
Poems by other poets
Əttar dükanında bir molla gördüm,İtirib imanın varsağını gör!
Gene bu tazə, könül mehri bir cavanə salıbGenə bu tazə, könül mehri bir cavanə salıb,Genə bu pir, ələ bir Yusifi-zəmanə salıb.
Dərbəndli AğabəyəEy əzizim, bu qədər raği-həmam olma,Mərdümi-qafil, tənpərvər və əyyam olma.
Fəraqı çəkməyən aşiq vüsalın qədrini bilməzFəraqı çəkməyən aşiq vüsalın qədrini bilməz,Cəmilə olmayan vasil cəmalın qədrini bilməz.