Iqbalnama, chapter 40
What is a masnavi?
Masnavi: a long poem in self-rhyming couplets, usually an epic or a tale.
مغنی یک امشب بر آواز چنگخلاصم ده از رنج این راه تنگ
مگر چون شود راه بر من فراخبرم رخت بیرون ازین سنگلاخ
زمستان چو پیدا کند دستبردفرو بارد از ابر باران خرد
گلو درد آفاق را از غبارلعابی زجاجی دهد روزگار
در و دشت را شبنم چرخ کوزکند ایمن از تف و تاب تموز
به تشنه گیاهای جلاب گیریخ خرد کرده دهد زمهریر
جوانمردی باغ پیرایهسنجشود مفلس از کیمیاهای گنج
دهند آب ریحان فروشان دیسفالینه خم را ز ریحان می
خم خان دهقان چو آید به جوشقصب بِفْکنَد پیر پشمینهپوش
غزالان که در نافه مشک آورندکبابِ تر و نُقل خشک آورند
نشینند شاهان به رامشگریخورند آب حیوان اسکندری
چه گفتم دگر ره! چه زاد از سخن!چه بازی بر آراست چرخ کهن
چو زاسکندر آمد به روم آگهیکه عالم شد از شاه عالم تهی
ملوک طوایف به هر کشورینشستند و گیتی ندارد سری
بزرگان اگر دستبوس آورندبه درگاه اسکندروس آورند
همه زیور روم شد زاغ رنگبه روم اندر آمد شبیخون زنگ
همان نامه شه که بنوشت پیشبه مادر سپردند بر مُهر خویش
چو مادر فرو خواند غمنامه راسیه کرد هم جام و هم جامه را
ز طومار آن نامهٔ دلشکنچو طومار پیچید بر خویشتن
ولی گرچه شد روز بر وی سیاهسر خود نپیچید از اندرز شاه
به امید خوشنودی جان اونگهداشت سوگند و پیمان او
پس شاه نیز او فراوان نزیستهمه ساله خون خورد و خون میگریست
چو شد کار او نیز هم ساختهازو نیز شد کار پرداخته
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/en/works/nizami-iqbalname-40
Use ← → keys to move, R for a random poem
More by this author
رخشنده شبی چو روز روشنرو تازه فلک چو سبز گلشن
Layla and Majnun, chapter 35Sweet slumber had diffused the charm of restThrough the poor maniac's agitated breast,
Layla and Majnun, chapter 36Yes, Majnún wept and shook; and nowWhat answer could he frame, and how?
Layla and Majnun, chapter 37Majnún's distracted state was not unknownWhere to the wretched kindness could be shown;
Poems by other poets · Nature and spring
Gülzar Xotəndir dövreyi-zülfün,Çərayə durubdur ahu gözlərin,
ŞəltükQutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
OynarYenə fəsli-bahar olmuş məgər badi-bahar oynar,Dəyər hər ləhzə gül üzdə pərişan zülfə, tar oynar.
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.