من شنیدم که صاحب دیذیداشت ناپاکزاده تلمیذی

سالها دیده در سرای سپنجپر هنر بر سرش مصیبت و رنج

تا خرد جمع کرد و دانا شدهم سخن گوی و هم توانا شد

گر چه بسیار مال و جاه بیافتقرب سلطان و عز شاه بیافت

چون وفا در سرشت و زاد نداشتحق استاد خود بیاد نداشت

راستان رنج خود تلف کردندزانکه در کار ناخلف کردند

پاک تن در وفا تمام آیدبدگهر نا پسند و خام آید

هر که در سیرت وفا شد گردز وفا راه در فتوت برد

Use ← → keys to move, R for a random poem

Random poem

More by this author

Poems by other poets · Love